Autorka brytyjska, a bohater tego kryminału Albert Campion, detektyw amator z wyższych sfer, pojawił się w jej 17 powieściach, jak podaje uprzejmie Wikipedia. Niestety na polski przełożono jedynie Jak najwięcej grobów, ale uwaga - jestem do przodu, bo okazuje się, że w maju tego roku przywiozłam z Pragi czeskie tłumaczenie Death of a Ghost*, więc któregoś pięknego dnia będę mogła powiedzieć a ja czytałam dwie jej powieści, aha! Oczywiście, jak ktoś czyta po angielsku, to może być lepszy, ale no przyznajcie się - Wy, angielskojęzyczni - czytaliście Margery Allingham? A jeszcze mój błogosławiony katalog mi mówi, że jakieś jej opowiadanie jest zawarte w tomie Modern Detective Stories, który zachomikowałam gdzieś pod sufitem - że kiedyś będę może w stanie to przeczytać w oryginale (nikt w to nie wierzy, łącznie ze mną).
* właśnie odkrywam, że Czesi wydali jeszcze OSIEM jej powieści, krucafuks! może się tak zdarzyć, że coś przywlokę (mimo iż co? iż obiecuję sobie solennie, że już nic z Pragi, bo nie ma miejsca!)
Z racji posiadania rodziny z zakładem pogrzebowym jestem żywo zainteresowana takimi wątkami 😁 z tym, że do tej pory nie obejrzałam serialu, który jest na "mojej" stronce (choć nie sprawdzałam, czy ma polskie napisy). Mapki z miejscem akcji też uwielbiam - choć mój pomysł racjonalizatorski byłby taki, żeby mapkę dodawać do książki luzem, jako wkładkę - wtedy by można ją sobie rozłożyć przy czytaniu. Ale wiadomo, że takie dodatki łatwo się zapodziewają.
W intrydze się trochę pogubiłam, a to dlatego, że czytałam w przerwach od Prousta: trochę w pociągu, a resztę po parę stron przy obiedzie 🙄 Jak kiedyś do tej książki wrócę (co przy odpowiednio długim życiu może się zdarzyć), to od razu sobie rozpiszę na kartce pojawiające się nazwiska. Jednak zasada powinna być taka - kryminał czytamy ciurkiem, a nie kapiemy po troszeczku.
Początek:
Koniec (daję, bo mogę):
Tytuł oryginalny: More Work for the Undertaker
Przełożyła: Irena Doleżal-Nowicka
Z własnej półki (przyniesione z knihobudki 30 lipca 2025 roku - 20 starych kryminałów wtedy wyfasowałam! z tej mojej budeńki kochanej!)
Przeczytałam 9 listopada 2026 roku
Z życia emerytki w Krakowie
Emerytka jest uzależniona. Od czego - nie warto nawet wspominać, wszyscy wiedzą.
Ale chciałaby tak bardzo mieć porządek... więc dzielnie działa. Oto podłoga w ostatnich dniach. Jak widać powolutku ubywa, a dziś to już zostało zaledwie kilka sztuk 😏
Na ostatnim zdjęciu z lewej strony widać stosik - to są książki, których nie wpisuję do katalogu ani nie szukam dla nich miejsca gdzieś na półce - bo mam je tylko przeczytać i wynieść z powrotem.
No, ale gdzieś do tej pory je trzymać trzeba, tak? Zaczęłam się więc rozglądać za jakąś sympatyczną niedużą półką, którą mogłabym postawić pod mapą Pragi 🤣 Jak będzie na kółkach, to jeszcze lepiej.
I najbardziej spodobał mi się numer 1. Cóż, kiedy za głęboka, zbyt wystaje na pokój (to jest pomocnik kuchenny, ale mniejsza o to).
I tak przeglądam i przeglądam internety nie mogąc się na nic zdecydować... aż sobie przypomniałam, że przecież w pokoju (moim byłym, teraz tam mieszka córka) stoi na podłodze taka usztywniona torba na czasopisma 😎 Więc czasopisma fru NA RAZIE na fotel 🙄 Cały stos tych lektur na raz się zmieścił! A jest tego w danym momencie 31 sztuk. Problem stworzony i bohatersko rozwiązany (pod warunkiem systematycznego opróżniania, bo wiadomo, że z drugiej strony będą napływać kolejne).
Tymczasem pan ze Spółdzielni nie kwapi się z rozwiązaniem problemu okradzionej knihobudki i w kuchni gromadzą mi się stosy książek równie bohatersko wytypowanych do wyniesienia.
Już bym to dawno zrobiła, ale czuję się zobowiązana wobec tego chłopaka, który się z nimi zgłosił i dzielnie je na głowie przytargał...
Nie dzwonię już tam ani nie chodzę, bo mi normalnie za nich wstyd. Ostatnim razem usłyszałam, że przeciek jest na dachu i wszyscy tam są. A niech ich!
