Tradycyjnie inne tytuły na okładce, a inne w środku, ale tym razem okładkowy jest lepszy.
Dziennikarz z Bydgoszczy jedzie do szpitala psychiatrycznego w Kobierzynie (czyli w Krakowie) - nie miał jakiegoś bliżej? Z dzieciństwa pamiętam, że u nas zawsze się mówiło o Morawicy (ten to się tylko do Morawicy nadaje), oczywiście w świadomości społecznej funkcjonowały też Tworki. Szpital kobierzyński został pomyślany jako zespół szpitalno-parkowy jeszcze przed I wojną światową, ale otwarty został dopiero w 1917 roku. Oddział odwykowy ruszył w 1947.
Byłoby to piękne miejsce, gdyby spacerowiczom nie towarzyszyły myśli o pacjentach za murami pawilonów... Byłam tam też raz w środku i wspominam to jako koszmar, a tylko czekałam na kogoś. Koszmar, bo polecono mi czekać w jakiejś sali telewizyjnej, gdzie siedzieli, przychodzili i wychodzili pacjenci, niekoniecznie zachowujący się standardowo - i niestety takie popularne wyobrażenia na temat "psychicznych" robiły swoje, siedziałam w strachu, że zaraz dostanę w łeb, zresztą wystarczy, że ktoś krzyczy, żebym się bała.
No, ale to nie był oddział odwykowy, który odwiedził Piotr Cielesz. Tam ludzie znaleźli się - przeważnie - z własnej woli, w tym sensie, że wpadli w nałóg. Tak się mówi - z własnej woli, ale to przecież właśnie BRAK WOLI powoduje, że jest się w szponach choroby. Dziś to jest choroba alkoholowa, ale nie zawsze alkoholizm był uważany za chorobę. Dziennikarz rozmawia z lekarzami, pielęgniarzami i samymi chorymi, wysłuchuje ich historii będąc świadomym (uprzedzonym przez doktora), że często jest to historia upiększona na pokaz albo tylko niepełna. Rozbite rodziny, żony, które uciekły, dzieci nie chcące znać pijaka, zniszczone zdrowie, czasem chęć naprawienia krzywd - ale alkoholikiem zostaje się już na zawsze. Bywa, że niepijącym.
Bo to się zwykle tak zaczyna... Wiecie, ile teraz, w 2026 roku, sprzedaje się DZIENNIE tzw. małpek? Około 1,3-1,4 miliona. Każdego dnia.
Autor pisze o 1213 łóżkach w oddziałach odwykowych wówczas czyli w drugiej połowie lat 80-tych. Z ciekawości zapytałam AI, jak to wygląda teraz:
W Polsce funkcjonuje łącznie około 7 500 – 8 000 miejsc (łóżek) w całodobowym systemie lecznictwa odwykowego finansowanym ze środków publicznych, choć dokładna liczba zależy od sposobu klasyfikacji placówek w statystykach publicznych (GUS, NFZ oraz KCPU).
- Całodobowe oddziały terapii uzależnień od alkoholu. W kraju działa ponad 90 takich oddziałów, co przekłada się na około 3 000 – 3 300 łóżek (wskaźnik ten w ostatnich latach oscylował wokół 0,85 łóżka na 10 tys. mieszkańców).
- Oddziały leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych (detoksykacja). Ponad 60 oddziałów w całym kraju dysponuje łącznie około 1 300 – 1 500 łóżkami.
- Stacjonarne ośrodki rehabilitacyjne dla osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Około 80 ośrodków (dla dorosłych oraz młodzieży, w tym placówki prowadzone m.in. przez stowarzyszenie MONAR) zapewnia około 2 500 – 2 800 miejsc.
- Oddziały podwójnej diagnozy i oddziały sądowe. Dodatkowe kilkaset miejsc funkcjonuje w wyspecjalizowanych oddziałach dla pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami psychicznymi oraz w zakładach wykonujących środki zabezpieczające.
Początek:
Koniec:
Inne reportaże w tomiku:
Wyd. Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1988, strony: od 3 do 44
Z własnej półki
Przeczytałam 18 listopada 2026 roku
Z życia emerytki
Zachciało mi się szaszłyków. Bo lubię, a córka nie za bardzo, to akurat jest okazja (skoro jej nie ma), żeby sobie zrobić. Ale tak: posiadam starożytne urządzenie (być może produkcji DDR), które ostatnimi laty mogłam używać jedynie stawiając je na parapecie w pokoju - ponieważ tam była jedyna możliwość podłączenia do prądu: jak widać brak otworu na bolec we wtyczce :(
Po remoncie kuchni i przyległości okazuje się, że i tej pokojowej możliwości już nie ma i dupa. Jak myślicie, czy można wymienić samą wtyczkę na odpowiednią? Ja bym bardzo chętnie się nie pozbywała tego ustrojstwa. AI mówi, że można, ale:
Urządzenia z metalową obudową wymagające ochrony przeciwporażeniowej nie powinny pracować bez uziemienia.
Nic z tego nie rozumiem, przecież do tej pory pracowało?
Tymczasem postanowiłam zrobić szaszłyki we frajerze. Cóż, kiedy szpikulce metalowe do szaszłyków są za długie, 20 cm. Poszłam więc do sklepu po drewniane (przy czym jestem ŚWIĘCIE przekonana, że już je kiedyś kupowałam, ciekawe, gdzie też mogą być). Najkrótsze jakie były - też mają 20 cm długości, no ale próba urwania kawałka się powiodła, więc dobrze.
Teraz co mówi AI na temat drewnianych patyków we frajerze? Że nie poleca. I żeby je wcześniej namoczyć w wodzie 30 minut, żeby ograniczyć przypalanie i czernienie końcówek. Już strach się bać.
Brat za to przysłał zdjęcie z kibelka w restauracji nad przepaścią. Tam to nawet nie wiem, czy bym zdążyła klapę otworzyć 🤣
Oraz twierdzi, że był jednocześnie na obu półkulach.
Córka zaś twierdzi, że widziała na własne oczy, jak mysz wyrwała się kotu z łapek i pięknym susem wskoczyła prosto do basenu 🤣 To było wczoraj wieczorem, a dziś przy dziennym świetle miała sprawdzić sytuację.
W domu natomiast sytuacja przedstawia się tak, że pan K. (bo ja mam dwóch panów ze Spółdzielni na stanie, każdy ze swoją specjalizacją: pan K. wierci dziury, pan R. naprawia zawiasy w szafie i instaluje kółka do nakastlika), więc ten pan K. powiesił karnisz, ja powiesiłam na karniszu zasłonę i teraz jak ktoś będzie chciał wleźć do mieszkania, gdy łóżko niepościelone, to nic nie zobaczy 😎 oraz mogę na noc sobie wyciszyć, a także ograniczyć wianie od drzwi. Zasłona wielofunkcyjna.
To mi przypomina głęboką komunę, gdy przyszywana ciocia mieszkała w jakimś baraku w jednej izbie ze swoją matką i miały oddzieloną część kuchenną zasłonami właśnie 😂
Oczywiście, że róziowa 🤪 A widzicie ten kabel biały u góry. Listonosz twierdzi, że to Azart. Zadzwoniłam do działu technicznego w Spółdzielni zapytać, czy mogę śmiało odcinać. Tak nie widząc to on nie może potwierdzić. A może wobec tego przyjść i zobaczyć? Nie bardzo, bo ma tu trochę roboty. Fakt, pan K. mówił, że montują im magazyn na prund. Nie pozostało nic innego, jak udawać, że kabla tam nie ma. I tyle na razie.
Przy okazji słynny SŁUP 😂
No i nie zapomnijmy o peerelowskiej paprotce, którą wczoraj kupiłam i zaczynam odliczanie, ile czasu przeżyje.
Na CDA są czeskie filmy po polsku i sobie z Frankiem oglądamy. Bo biedny Franiu stracił miejscówkę - on tam w tym kwietniku siedział od miesiąca i miał baczenie z góry na wszystko 😁










