Tymczasem dzieci mogą się zapoznać z sylwetką naukowca, który osiągnął tak wiele dzięki temu, że już jako małe dziecko był ciekaw działania rozmaitych mechanizmów.
Znaczy zapoznać się... to jest książeczka dla maluchów, więc mogą poczytać i pooglądać, jak gra na skrzypcach, bawi się klockami, zagląda do zegara i obserwuje gwiazdy. I oto jest już naukowcem i dostaje nagrodę Nobla.
Początek:
Koniec:
Ilustracje: Ewa Poklewska-Koziełło
Seria: CZYTAM SOBIE, poziom 1 - Składam słowa
Przeczytałam 24 maja 2026 roku
Praga, dzień szósty
W nocy kolejna Magiczna Tabletka (zastępcza) na łeb plus ataki niepohamowanego kaszlu. Ale rano znów ruszam, no bo co w końcu. Zwiedzanie kompleksu ponadstandardowych mieszkań na wynajem. Deweloper chlubi się mieszkaniami pod klucz, w pełni wyposażonymi oraz galerią sztuki za oknami.
Mieszkania od 1-pokojowych z aneksem kuchennym do 3-pokojowych z aneksem (coś mi się wydaje, że już się nie buduje mieszkań z osobną kuchnią, u nas też). Chyba bym oszalała, gdybym mieszkała urządzona przez kogoś i ze świadomością, że ci po lewej, ci po prawej i ci naprzeciwko mają dokładnie takie same meble. Za oknem są tory kolejowe, ale potrójne okna zabezpieczają przed hałasem. Jak ktoś ma zamknięte 😎 Kto mieszka? Głównie ekspaci lub młode osoby, które przyjeżdżają do pracy na rok czy dwa, nieobciążone manelami. Umowę podpisuje się na rok, przedłuża ją na kolejny około 75% najemców. Nie jest tanio, ale ma się tu wszystko zabezpieczone, nie trzeba myśleć o hydrauliku, jest recepcja etc. Obok w dawnym budynku administracyjnym fabryki powstanie jeszcze restauracja i sklepy będą. Takie małe getto.
Bardziej mnie interesują wille z tyłu 😎
Mówią, że jak się pacjent uprze...
Może to już kiedyś pokazywałam, bo za każdym razem robię zdjęcie na tej stacji metra 😂
Metrem mianowicie przesunęłam się do gimnazjum po lewej stronie Wełtawy. Przy okazji - jak to możliwe wywiercić tunele dla metra POD rzeką, to jest dla mnie niepojęte 🤣
Szkoła powstała jeszcze za Austro-Węgier (Rakousko-Uhersko po ichniemu), więc osobne skrzydło było dla chłopców, osobne dla dziewcząt. W każdym była kaplica. W tej katolickiej jest teraz sala gimnastyczna.
Mleko ma jeszcze pod nosem 😉
Po południu pojechałam do siedziby czeskich Sokołów, gdzie mnie wkurzyła pani oprowadzająca, która wyszła do nas czekających w cieniu, ale zamiast podejść bliżej - kazała nam się przesunąć do siebie czyli do słońca i opowiadała historię obiektu. Te parę minut wystarczyło, żebym mało nie umarła. Ale to jeszcze nic: jak zaczęła wykład z historii sztuki, to nie kończyła (oprowadzanie miało trwać 20 minut). Nie miała litości, a przecież wiadomo, że większość z nas jest na nogach od rana i już nie ma siły wystać, chce obejrzeć wnętrza i wreszcie do domu! Tak że uwagę skupiał głównie jeden z uczestników, Pan z Kameleonem. Dlaczego kameleon nie był czarny, pytam się.
W pewnym momencie wyszliśmy na taras, bo chciała omówić renesansowe cechy architektury... skorzystałam z okazji, oddaliłam się, by zrobić zdjęcia dzieła sztuki... po czym dałam dyla za bramę 🤣
A teraz mi Věra mówi, że dzieło sztuki to David Černý i że się rusza. Znaczy, że rzeźba się rusza. No wiadomo, Černý jest specjalista od prac kinetycznych 😉 Ale gdybym wiedziała, to bym to lepiej wyfociła, a nie uciekała w te pędy! To hołd złożony Věrze Čáslavskiej.
Nie przeszkadzać artystce!
Na zamknięcie niedzielnych zwiedzań wybrałam siedzibę magistratu - gdy mieszkam w klasztorze, przechodzę przed nią praktycznie codziennie, a nigdy w środku nie byłam. Tu się decyduje o Pradze.
Tegoroczny Open House za mną, nie oceniam go najlepiej przez ten mój stan zdrowotny oraz przez upał okrutny, ale z tym się trzeba i tak na przyszłość liczyć. Chwilowo postanawiam, że od przyszłego roku będę sobie jednak wybierać tylko po dwa obiekty dziennie, żeby to było na spokojnie - trudno, całej wódki i tak nie wypijesz.
Bo widać mi było mało chodzenia dziś i jeszcze się wybrałam nostalgicznie po zeszłorocznych śladach. W cieniu po godzinie 18.00.
Zeszłoroczne ślady obejmowały tramwaj stojący przed Stacją technika - oraz ichniejszą knihobudkę 😁 gdzie co prawda były dwa tomy z kryminalnej zielonej serii ze szmaragdem, ale mnie nie przekonały - taka jestem silna wewnętrznie!
A że niedaleko jest stacja, na której jeszcze nie byłam, to sobie stamtąd wróciłam "do miasta" pociungiem.
I znów duble. Dubskie namnożone. U ruskich każdy pokój /rodzina miała osobny dzwonek, ale to w komunałkach było (i jest zresztą dalej).
Tego Chase'a znalazłam w południe zupełnie gdzie indziej 😂
Przebiegi: 15.907 kroków = 11,4 km
