środa, 3 sierpnia 2022

Ota Hofman - Opowieść o starym tramwaju + PRAGA!!!!!!

Czytałam tę Opowieść dwa lata temu w oryginale, a tu okazuje się, że jest jeden egzemplarz tłumaczenia w Bibliotece Kraków. Zachował się cudem chyba, choć jest młodszy od emerytki (czyli mnie) o dwa lata jedynie. Być może z powodu wieku skazano go na emigrację do Magazynu. Tak widnieje w bibliotecznym katalogu, a gdy dzwoniłam do filii, pod którą ten Magazyn jest podpięty, żeby się dowiedzieć, kiedy będzie, bo dwa dni od zamówienia minęły i żadnej wiadomości - a tak sobie pięknie zaplanowałam, że to właśnie będzie post towarzyszący przez całą sierpniową Pragę - to dowiedziałam się, że z Magazynu książki przychodzą raz w tygodniu. No ale wreszcie jest.

Przeczytałam z równą przyjemnością, jak ten oryginalny. Nawet miałam impuls, żeby poszukać, czy w Pradze rzeczywiście jest ulica Przy Ósmej Szynie, ale potem postukałam się w głowę: nie bądź że aż tak głupia, babo 😂 

Jednak będę wypatrywać pstrego tramwaju na ulicach Pragi! 

PS. Ze wzruszeniem odkryłam, że charakterystyczne ilustracje robiła stara znajoma Alina Kalczyńska, graficzka wielce zasłużona dla upowszechniania kultury polskiej we Włoszech.

Początek:

Koniec:


Wyd. Nasza Księgarnia, Warszawa 1964, 112 stron

Tytuł oryginalny: Pohádka o staré tramvaji

Przełożyła: Cecylia Dmochowska

Z biblioteki

Przeczytałam 3 sierpnia 2022 roku

 

Co do najbliższych lektur - wzorem majowym wybrałam kryminał na podróż, którego też prawdopodobnie nie skończę😉

W Dżendżejowie będąc robiłam prasówkę i oto w Polityce akuratnie był artykuł o Chandlerze niedawno czytanym. Gdzie chwalą nowe tłumaczenie, więc rzeczywiście trzeba będzie poczekać w bibliotece.

Dalej z prasówki. Gubię się w tym wszystkim, więc daję ku pamięci. Nawet nie wiedziałam, że jestem osobą cispłciową!

 

Była też rozmowa z gościem, który napisał książkę o wypożyczalniach wideo i - nie miałam pojęcia, że magnetowidy były takie drogie 😮 Oczywiście nie mieliśmy. Kupiłam - ha ha - jeden w latach dwutysięcznych, gdy miałam w wakacje zamówienie na tłumaczenie filmów, dostarczonych mi na kasecie VHS, ale wtedy to już grosze kosztowało. Mam go do dzisiaj zresztą 😁


Kończąc tę prasówkę, pragnę zwrócić uwagę Państwa na artykuł w Wyborczej, opowiadający historię Janusza Szpotańskiego, autora satyrycznego poematu Cisi i Gęgacze, cóż, o Gomułce, ale jak to się pięknie wpisuje w obecne czasy... 

Dalej. Pazerność mnie zgubi! Wyczytałam dziś  rano, że jest jakieś 500 plus dla seniorów. Że jest pułap dochodów, który nieco przekraczam, ale w myśl zasady złotówka za złotówkę i tak należy mi się co miesiąc kilkaset złotych! Dawaj na ePUAP wypełniać wniosek! Cóż, dopiero gdy go wysłałam, przyjrzałam się bliżej jego nazwie i naszły mnie wątpliwości...

Poczytałam więc dokładniej w internetach. No niestety. Ale z drugiej strony - za takie pieniądze to ja przecież JESTEM niezdolna do samodzielnej egzystencji, ktoś mi musi pomagać 😂

No, a teraz już przechodzę do jutrzejszej Pragi. Złamałam się i przed chwilą jednak JEDNĄ książkę zamówiłam. To Slavné stavby Prahy 6 - albowiem znalazłam w antykwariacie (w którym jeszcze nigdy nie byłam, więc dodatkowy plus) tę pozycję za 350 koron (70 zł), podczas gdy w Moim Ulubionym jest za 888 (czyli za 177 zł) 😁 Tak że ten, nie mogłam przejść obojętnie, prawda? I trzeba trafu - w opisie znajduję taki passus: 

Kniha je milým pozváním na procházku architektonickým bohatstvím šesté pražské městské části, od nejvýznamnější památky středověku - románského kostela sv. Máří Magdalény v Přední Kopanině přes raně barokní stavby a výrazné stopy pozdního baroka, řadu pozdně klasicistních rozlehlých domů, velkorysých staveb moderní architektury až po řadu slavných vil a to nejen vil na Babě nebo vily Müllerovy. 

A ja akurat w tej Přední Kopanině mam zamiar być, mam w zeszyciku opisane, że ze stacji metra Nádraží Veleslavín mam jechać autobusem 161 trzy przystanki, co trwa 11 minut i że tamtejsze najmniejsze muzeum w Czechach jest czynne w środy od 16 do 18! Więc się obczytam wcześniej! 

Natomiast na stronie Ulubionego owszem, mam w koszyku kilka pozycji, ale to już raczej w stylu za 19 koron i zamówię będąc na miejscu, po pierwszym zorientowaniu się w zasobach antykwariatów stacjonarnych, coby znowu siatki nie ciągnąć za sobą 😁 Swoją drogą wczoraj do tego koszyka zaglądam, a tam mi ktoś podkupił "Tchórzy" Škvoreckiego, były dwa egzemplarze po 19 właśnie i poszły. Ale nie płaczę wcale, życie przecież przede mną 😂

/jednak tę czerwoną ludową siatkę, która była tak pomocna w maju, jak najbardziej spakowałam/

Żegnam więc - na dobę ha ha - z siecią zmarszczek co prawda, ale bez dodatkowych atrakcji na twarzy 😚 I przypominam - można tu codziennie zaglądać 😎 

 

Praga, czwartek - dzień pierwszy

Wszystko szło dobrze, dojechaliśmy przed czasem do Ostrawy i z tej radości nawet sfociłam tablicę dworcowego baru (jak tanio!)...

Ale w Ostrawie wsiadła do pociągu wesoła młodzieżowa kompania (po ichniemu parta) i - przysięgam - nawet na sekundę im się pyski nie zamykały, prawie znienawidziłam czeski język, w dodatku jedna BABA miała taki ohydny rodzaj głośnego śmiechu. Myślałam, że jajko zniosę, zanim dojedziemy. A jeszcze na dworcu druga BABA czepiała się mojego zdjęcia; ponieważ jestem już w seniorskim wieku, będę teraz płacić za miesięczny na tramwaje 130 koron zamiast 550 😁, ale w związku z tym trzeba było wyrobić nową legitymancję, z nowym zdjęciem - no i ta się upierała, że to nie jest nowe zdjęcie 😂 fakt, chyba sprzed 10 lat, ale wmawiałam jej, że to po podróży gorzej wyglądam 😅

Odebrałam zamówioną książkę w antykwariacie dotąd mi nieznanym, przeurokliwy:



A potem sobie chodziłam po okolicach. Upał jest straszny i słuchajcie, tak sobie chodzę, chodzę, a tu śmietniki, więc zrobię se selfie. Ja ci patrzę, a na zdjęciu mam pysk czerwony jak flaga Związku Radzieckiego (może dlatego, że chodziłam po ulicach Ruskiej, Moskiewskiej, Krymskiej etc.). Przeraziłam się, chociaż tę maść, co nie pozwala na słońce odstawiłam już we wtorek. Co za stres. Tylko do metra, żeby się ochłodzić i zobaczyć, czy minie...

Ale zanim, to odważyłam się spytać dziewczyny czytającej i popijającej sobie winko na ulicy, czy mogę ją cyknąć. Żeby zwiększyć szanse na powodzenie akcji, spytałam po angielsku, no wiecie, moja angielszczyzna - a okazało się, że ona czyta właśnie po angielsku książkę, zbiór meksykańskich opowieści... To jest właśnie mój pech 😂


Bo to jest tak:


Ewentualnie można też udać się na pyfko Do starych szmat 😄

Ale ale! To jest właśnie to, o co mi chodzi! O taką pracę! Czy muszę w tym celu zamieszkać w Pradze?

Bo jak ktoś uprzejmie wskazuje na ulicy - praca daje pociechę. Ha ha ha. To było niedaleko szkoły, pewnie jakiś uczeń nie może się doczekać wyzwolenia ze szkolnych więzów, myśli, że w robocie będzie lepiej. Z drugiej strony ma rację - w życiu bym nie chciała wrócić do szkolnej ławki!

Pierwszy domofon - to ze względu na panią  Karpíškovą , bo w serialu tasiemcu czeskim Vyprávěj był bohater o tym nazwisku i jestem przywiązana.

Tymczasem oznajmiam, że nie wiem, czy przeżyję piątek, bo Věra się uparła, żeby jutro jechać na przyprawę, a ma być 35 stopni i żeby rano. Ja pytam, o której się umówimy, ona na to:

- O której chcesz, może być i o szóstej.

Borze szumiący, musiałabym na głowę upaść, więc wynegocjowałam, że spotkamy się na jakimsiś przystanku autobusowym o 8.30. 

A tak przecież chciałam, żeby nic nie musieć i tak się tylko włóczyć. Ale ona MUSI mi coś pokazać 😃 

 

Praga, piątek - dzień drugi

Przeżyłam, ale bo też na propozycję, coby wyleźć jeszcze gdzieś na górę w pełnym słońcu obejrzeć kościół, stanowczo odpowiedziałam odmownie. Za to wylezienie wcześniej na punkt widokowy nie było zbyt męczące 😁

 

Miło, gdy od razu wiadomo, kto szczeka!


Miły przechodniu, gdybyś chciał przyłożyć rękę do dzieła, czekamy na Ciebie w każdą środę od 17 do 18 z kawą lub herbatą. Że też ja w najbliższą środę wybieram się po południu zwiedzać najmniejsze muzeum w Czechach, gdyby nie to - z pewnością bym pojechała podlewać albo pielić...

Oczywiście uważając na torach.

A skoro już o torach mowa, to jednak przy temperaturze 35 stopni najlepiej jest w metrze, taki przyjemny wiatr 😁

Nie wiem, co mnie napadło, żeby pojechać na obiad tramwajem. Prawie umarłam, bo był akurat bez klimatyzacji. A przecież mówili, że każdy tramwaj z klimą jest z przodu oznaczony żółtym čumákiem, jakkolwiek się to po polsku nazywa, no takie coś z przodu, doskonale widoczne. A ja nie sprawdziłam. Trzeba wtedy pamiętać, żeby wstając dokładnie sobie poodklejać sukienkę z tyłka...

Ale ja tu o tramwaju, a tymczasem znowu sobie płynęłam z jednego brzegu Wełtawy na drugi i to w jakim towarzystwie! Kiepsko widać, no tygrys. Swoją drogą ciekawe, jak się nazywa facet, który tę łódź przeprawia cały dzień (jest siedem tras). Przecież nie motorniczy ani kierowca?

Donoszę, że kwestię filmów mam już załatwioną na cały pobyt, ten problem z głowy. Nabyłam też kolejny magnes z metra, choć przecież mam mieć lodówkę w zabudowie...


Dalej: z pudełka po 10 koron wydostałam jakieś wspomnienia z czasów komuny, a resztę dokładnie wyfociłam i teraz będę przeglądać, czy coś ciekawego się jeszcze nie znajdzie (myślę konkretnie o tych skandynawskich kryminałach, co w zeszłym roku) 😂 Za to
Věra chciała nabyć TO dla synowej, ale w środku była dedykacja pod choinkę, no nie na czasie 😁


Wieczorem poszłam do jednego kościoła, bo miała być msza, więc chciałam go w środku obejrzeć przy tej okazji. To jakaś parafia greckokatolicka słowacka, kompletnie nierozmowni ludzie - czekałam tam z nimi na otwarcie ponad 20 minut i nikt nic, myślałam, że zakwitnę (jak widać).

Jezdem zmęczona, mógłby mnie ożywić jedynie jakiś kryminał, ale mam tylko ten polski zabrany na drogę (nie zajrzałam wcale). Nieco mnie ożywiło, gdy wyszłam z zakupów w Lidlu (wszystko o wiele droższe niż u nas) i zobaczyłam naprzeciwko ogromniastą kolejkę, nie wiadomo do czego. To byli sami młodzi ludzie. Nawet bym podeszła zapytać, mimo siaty, za czym kolejka ta stoi, ale akurat nadjechał mój autobus 😒 I teraz nie wiem i mnie to męczy. Owszem, w tym budynku jest teatr, ale jakoś nie sądzę, żeby po bilety...

Na zakończenie dnia - výzva, na drzwiach kamienicy. Wyzywa się, przepraszam, wzywa się pana Kotka, żeby się skontaktował z panem Petrem. Być może pan Kotek wie, o co chodzi?

W hotelowej lodówce już pełno (weekend). I teraz patrzcie, jak rzeczywiście ludzie coraz bardziej oszczędzają (o czym się trąbi w prasie i w telewizji) - na jednej półce widziałam PIĘĆ litrowych słoików z jakimś jedzeniem przywiezionym z domu, na drugiej trzy.

 

Praga, sobota - dzień trzeci

W nocy przyszła burza, troszkę to ochłodziło powietrze i dziś już było całkiem znośnie. Przejrzałam rano zdjęcia pudeł z antykwariatu po 10 koron, co tom je wczoraj zrobiła i co? I mówisz i masz! Chciałam szwedzką spółkę autorską i była. Otwierali dzisiaj o 10.00, nie mogłam się doczekać, no i żeby mi ktoś z tego pudełka nie wyciągnął!

Zrealizowałam plan - a było nim zwiedzenie z przewodnikiem pałacu, gdzie władza podejmuje gości z zagranicy. Chińczyków pewnie też - a to jest po prostu fragment obramienia lustra, u mnie w domu by się raczej nie zmieściło.

W letnie soboty są też otwarte ogrody przyległe do siedziby władzy. Gdy już się tam pokręciłam, okazało się, że dalej mogę robić, co tylko mi przyjdzie do głowy - jest to bardzo dziwne uczucie i chyba trzeba trochę czasu, żeby się do niego przyzwyczaić. Więc tak wstępnie się włóczyłam - troszeczkę, żeby się nie upoić za bardzo wolnością 😁

Chłopaki z Niemiec grali, ale nie pamiętam, jak się ta gra nazywa.


Przypomniałam sobie, że czytałam kiedyś, że napis na kaplicy, gdzie wygłaszał kazania Jan Hus, najlepiej jest widoczny o 15.00 - no tom się stawiła i faktycznie! Bo chodzi o to, że to są takie poziomo zainstalowane na fasadzie deseczki z otworami w kształcie liter. Gra światła i cienia.
 

Po obiedzie... a właśnie, byłam w barze mlecznym, znaczy czymś w tym rodzaju i okazuje się, że mają tam menu pro seniory. Może państwo do tego dopłaca, nie wiem. Mam zamiar skorzystać następnym razem 😁 Wszyscy się cieszą, nawet nie seniorzy!

Więc po obiedzie kupiłam bilety do kina na czwartek i piątek, żeby się czasem nie rozmyślić 😁 przeczytałam cytat na rusztowaniu (takie rzeczy tylko w Czechach)...

 

...i zwiedziłam cmentarz. Cmentarz zawsze musi być. I porządek na cmentarzu musi być!


Instrukcje, co robić, gdy was zamkną.

Wśród sztuki sepulkralnej była i taka:


A całkiem niechcący zrobiłam sobie (częściowe) selfie, choć chodziło mi raczej o złote myśli nagrobne:



 

Pamiętacie? Mówiło się i u nas o tym, że w Pradze zmienili nazwę placu, przy którym stoi rosyjska ambasada, na taką 😂 No i ambasada musiała zmienić adres, dokumenty, pieczątki i tak dalej 😂


A z drugiej strony stoi konsulat, tam z kolei pomalowali ogrodzenie wiaduktu 😀


Pisałam wczoraj o ogromnej kolejce młodych ludzi. Czy to możliwe, żeby stali po bilety na ten koncert?

Dziś pytanie, dziś odpowiedź. Przecież tu jest napisane, że bilety wyprzedane, a to było wczoraj. Znaczy ci ludzie stali w kolejce, żeby wejść już na koncert, pewnie tam sprawdzają, czy kto nie ma niebezpiecznych rzeczy albo co, i dlatego powoli to szło 😀 Mnie też dzisiaj sprawdzali, w tych rządowych ogrodach, czy bomby nie wnoszę. 

 

Jotka narzeka, że strasznie dużo przewijania. Ja wiem 😒 no ale inaczej się nie da... Sama robię w ten sposób, że naciskam klawisz END, ale w telefonie to może nie działa?


Odcinek specjalny, książkowy

Same nerwy. No bo wyobraźcie sobie: człowiek myśli, że w maju kupił już wszystkie nowe pragensie, co wyszły od pandemii, a tymczasem na półce w księgarni:


Nawet nie sprawdziłam, ile kosztuje, bo nie no, bez przesadyzmu, nie kupuję (teraz). A obok...


I tu dopiero mnie wkurzyli. Bo ja to kupiłam w maju - jako pierwszą część cyklu. Teraz patrzę, o druga już wyszła, grubsza od tamtej. A to CHOLERA JASNA ta sama, tylko nowe wydanie ROZSZERZONE!

Erotyczna Praga była już na przecenie w maju, tak jej się przyglądam i zastanawiam, czy chcę 😎


Ale wśród przecenionych pojawiła się i taka pozycja, dwa grubaśne (i ciężkie) tomiszcza. Chodzę koło tego i myślę. Myślę. Myślę.

Cenowo wypada w porządku... Pamiętajcie, z koronami to jest tak, że stawiamy przecinek przed ostatnią cyfrą i mnożymy razy dwa - i już mamy w złotówkach. Czyli: 42,9 x 2 = 85,8 zł

 

Na osłodę jedno z pudełek po 10 koron 😂

Tak naprawdę, jaki jest Jarosław, każdy widzi...


Takie zdołałabym przeczytać i dać nowe posty, zgodnie z czyjąś tu sugestią... ale to kosztowna zabawa 😂




A teraz - jest niedzielny poranek, spróbuję się dostać do trzech kościołów. Trzymajcie kciuki!

 

Praga, niedziela - dzień czwarty

Wybrałam dzielnicę szpitalno-uniwersytecką, bo tam dużo i kościołów i kaplic. W pierwszym wszystko poszło gładko, było otwarte na pół godziny przed mszą, a najbardziej mi się spodobały te krzesła (takiego nie mam):

I jeszcze taka ciekawa scenka rodzajowa 😀

Potem gnałam szybko do drugiego, a tam siurpryza, trwa bohoslužba mimo, że w internecie co innego pisali, a w dodatku to aktualnie kościół prawosławny i życzą sobie, coby kobieta miała chustkę na głowie. Spytałam jednej ochustkowanej, jak długo to jeszcze potrwa, oj długo. No to poszłam do trzeciego z planu, był jeszcze zamknięty, na schodach siedziała straszna dziołcha, nogi rozkraczone, tak że sobie dokładnie obejrzałam jej majtasy, na pytanie, kiedy otworzą, powiedziała, że za 40 minut. O cie Felek! To poszłam sfotografować ambasadę Luksemburga, której tęczowa flaga nie przeszkadza, po czym wymyśliłam, że zejdę na dół do Ogrodu Botanicznego i tam przeczekam.

Mijając kościół zobaczyłam jednak, że dziołcha już nie siedzi na schodach, a drzwi otwarte. Kłamczuszka! W środku usłyszałam dyskusję z zakrystii, po czym dziołcha stamtąd właśnie wyszła i prychając na mój widok usiadła w ławce. Pilnowała mnie chyba. Cóż, mało mają parafian, to biorą, co jest, do pomocy...

Skoro już wpadłam na pomysł zwiedzenia ogrodu botanicznego, to poszłam za ciosem. Oczywiście co znalazłam w części rekreacyjnej? Tak jest, półkę z książkami 😁

Za to nie znalazłam monety 10-koronowej i nie mogłam skorzystać z toalety. Ach, te nowomodne wynalazki! Wrzucić  monetę, przekręcić klamkę JEDNOCZEŚNIE pociągając ją do siebie. Jak się nie zrobi wedle instrukcji, moneta przepadnie, a drzwi zostaną zamknięte. Tymczasem drzwi obok, do męskiej toalety, otwarte w pierony. Chłopom to zawsze lepiej, żadnych monet, żadnych klamek. No to ja pójdę do chłopskiej. Ale okazało się, że albo do pisuaru luzem albo do toalety po ciemku (żarówka nie świeciła). Eee, to już wolałam do domu wrócić.
 

Nasi tu byli, pomyślałam. Ale chyba nie, bo brak znaków diakrytycznych.

Po obiedzie zwiedzałam place zabaw, bo mam w zeszyciku spisanych pięć ławeczek Foglara, to taki pisarz dla młodzieży był, skaut. I chciałam je odnaleźć. Trzy zaliczone. A na jednym placu była mama-kaczka z kaczątkami, ale że akurat żadne dziecko tym się nie bawiło, to nie wiem, jak działa. Na placach zabaw słychać głównie rosyjski, powiem Wam.

Na plac zabaw nie można z pieskiem, więc jest UWIĄZADŁO. Ładne słowo wymyśliłam?

A jeszcze pojechałam do takiego okrągłego kościoła koło cmentarza i słuchajcie, jakiego mam pecha. Kościół był jeszcze zamknięty, więc obchodzę go naokoło, fotografuję resztki pomników, a tam na ławce śpi bezdomny, a na trawniku na ręczniku wyleguje się drugi, właściwie niekoniecznie bezdomny, no ale. Zaczyna mi udzielać informacji. No to grzecznie odpowiadam. Tak się chłop rozkręcił, że w międzyczasie już w kościele zaczęły wierne (dwie sztuki) klepać litanie, ja w nerwach, że zaraz msza, a ten nawija! Głównie na temat, dlaczego ludzie niszczą wszystko - na ten przykład mamy tu urżnięte ręce i głowy. Potem gładko przeszedł do Ukrainy, gdzie był miesiąc i Hitler to aniołek w porównaniu z Putinem, pokazał mi zawieszoną na szyi kulkę, którą - jak twierdzi - wyciągnął z głowy kolegi. Następnie poinformował mnie, że proboszcz przychodzi na gotowe, a wszystko wcześniej przygotowuje KASZTELANKA. Może miał na myśli zakrystiankę, ale to była w każdym razie osoba świecka.

I słuchajcie, jak już wreszcie udało mi się od niego oderwać i wejść do środka, to ledwo zrobiłam parę zdjęć, już wypadła KASZTELANKA zła jak cholera i zabroniła mi fotografować.

Taka to udana wyprawa była 😂 Dobrze, że niedaleko była Parukářka czyli wzgórze z parkiem, które już dawno chciałam zobaczyć (szubienica tam kiedyś stała), więc przynajmniej przyrody sobie użyłam. Ludzie tam sobie grillują, wylegują się na kocach i na hamakach, spacerują z piwkiem w ręku... 

A poniżej typowy Czech. Ależ oni lubią długie włosy 😁

 

Praga, poniedziałek - dzień piąty PRZEŁOM

Cóż to za przełom, spytacie. Otóż dopiero wieczorem wracając z psychiatryka 😅 zdałam sobie sprawę z rozmiarów katastrofy. Już wczoraj coś było nie tak. Znów to mam. To zapalenie skóry. Najpierw pomyślałam: no nic, tylko kupować bilet powrotny i znów zaszyć się w domu. Ale nie, bez jaj! Wszystko przecież można jakoś utemperować. Tej maści, co mi tak pomogła na początku, przecież zabrałam trochę. Nie można po niej na słońce, wiadomo. Ale przecież połowę Pragi mam już za sobą, to tak bardzo płakać nie będę, że PLANU NIE REALIZUJĘ 😏 Zaraz sobie przejrzę zeszycik w poszukiwaniu inspiracji, gdzieby coby, byle nie na słońcu. 

Więc przełom polega na tym, że więcej wycieczek nie będzie, spróbuję się kręcić po okolicy, snuć wzdłuż ścian jak jakiś wampir obudzony w biały dzień 😁 No, a gdyby trzeba było przejść na drugą stronę ulicy - parasolka. Trudno. 

To jeszcze dobrze, że mam w planie dwa kina i dwie wystawy 😍 A nawet trzy kina, bo dziś odkryłam, że w środę wyświetlają rumuński film... a mniejsza, o tym we właściwym czasie 😉

Dobrze, więc podsumowanie dnia. Wszystko przebiegało pięknie: wystawa z okazji 20-tej rocznicy powodzi (wpisałam się do księgi pamiątkowej, można mnie tam poszukać), nowy mural w Karlinie, tamże kościół, bo był otwarty, choć proszą o datki, bo otwarcie kosztuje, szukanie dzieła sztuki czyli ceramicznej sofy na terenie szpitala Bulovka (tam właśnie zakończył życie Hrabal, ale nie pamiętałam w którym pawilonie), pomidory w skrzynce na parapecie (to jest pomysł, ja w przyszłym roku też zasadzę, a nie jakąś łąkę kwietną), obiad z menu dla seniorów za 99 koron (pierwszy raz jadłam zupę kulajda, dalej nie wiem, co to, może ziemniaczana z grzybami, ale smaczne, bo kwaskowe; to koło bramborów to jedyny sposób jedzenia warzyw dopuszczalny według Czechów czyli - smażony kalafior).




Wspomniałam o psychiatryku. Myśmy tam były w maju z Věrą, ale wiadomo, że jak jesteś w towarzystwie, to zdjęć się nie zrobi, więc pojechałam znowu. Wchodziłam tym razem przez budynek z portiernią i słuchajcie, mają tam takie ustrojstwo, które przechodzącego skanuje w celu temperaturowym! Nie, że ktoś siedzi obok i mówi proszę przejść tędy, nie - zorientowałam się po czasie, że to, co się przesuwa na ekranie, to ja 😂 36,7 stopnia, jak Bóg przykazał. Może gdy ktoś ma 39, to odzywa się alarm?


Koło szpitala powstało w latach 70-tych osiedle dla uczczenia przyjaźni polsko-czechosłowackiej (ciekawa lokalizacja, prawda?) i ulice mają tam polskie nazwy, podobnie jak centra handlowe. Nie mogłam sobie darować wizyty w domu kultury Krakov...

A trzeba było, bo się zdenerwowałam, jacy jesteśmy zapóźnieni. Zwiedziłam mianowicie tamtejszą bibliotekę. Ogromną, zajmuje całe drugie piętro. I co ja paczę? Ludzie sobie sami oddają i wypożyczają książki! Aż poszłam do pana z obsługi, coby mnie oświecił w tej kwestii. Jest maszyna, książki kładziesz pod skaner (nawet pięć jedna na drugiej, wszystkie sczyta), przyciskasz, że oddajesz i już Ci z konta zdjęło. Odkładasz na regał obok. A jeśli wypożyczasz, musisz użyć karty bibliotecznej. I wsio. A my ciągle sto lat za Murzynami, w kolejce do pani bibliotekarki.

W dziale BELETRIE chciałam zobaczyć, co mają polskich autorów i jedyny, który mi w ogóle przyszedł do głowy, to Tokarczuk, jakoś sobie nikogo innego nie mogłam przypomnieć 😂 Była jedna. A w kryminałach trzy sztuki Krajewskiego.

Jeśli Ci zbywają szczepki kwiatków, możesz przynieść i się podzielić. Ba, nawet widziałam, że można sobie pożyczyć mapy! Mapy!

Wokół wszędzie bloki, jest tam nawet jeden taki najdłuższy w Czechach, 300 m długości i 18 klatek, w ul. Zielonogórskiej, ale nie chciało mi się wędrować w tym słońcu, żeby go znaleźć, więc jest tu zastępczo inny. Ma takie przewiązki co trzy piętra. Oczywiście pasteloza, ale szczerze mówiąc widziałam po drodze takie jeszcze nieocieplone czyli szare i wyglądały o wiele gorzej, więc niech tam... Na osiedlu, obliczonym na 33 tys. mieszkańców (9,5 tys. mieszkań), nakręcono niejedną scenę filmową, w tym i taką, którą pewnie znacie (serial Arabela).

Wieczór zapada nad Sídliště Bohnice...

 

Praga, wtorek - dzień szósty

No umówmy się, że unikanie słońca, gdy się chce łazić po mieście, nie jest najłatwiejszym zadaniem... rozkładam parasolkę, składam parasolkę, rozkładam parasolkę, składam parasolkę. Najprościej było iść do muzeum, ale ja w muzeum za długo nie mogę wytrzymać. Obejrzałam to, co chciałam czyli wystawę foglarowską (Foglar, patrz ->) i bardzo mnie kusiło, żeby wziąć udział w tajemnej grze. Na przykład do mapy na ścianie, której tu jest fragment, był szereg pytań i zagadek. Faaaajne. Ale najlepiej się bawili rodzice i dziadkowie tych dzieciaków, które niby to rozwiązywały - w końcu foglarovky to dzieciństwo tamtej generacji. Spodobało mi się, że wypożyczono na wystawę pokój pisarza 😍

 

W tym samym muzeum są jeszcze wystawy stałe, chciałam tylko kuknąć, ale te panie pilnujące są niewyżyte, ciągle mnie wołały tutaj niech pani przyjdzie, bo właśnie się zaczyna prezentacja etc. Dwie i pół godziny! Ludzie! 

Ale widać mi było mało, bo po południu też pojechałam na wystawę, na szczęście mieszczącą się w jednej sali. Poświęcona ona jest pewnemu czeskiemu filmowi z 1968 roku, opowiadającemu o czeskich lotnikach RAF. Ponieważ wcześniej wiedziałam, że coś takiego będzie, to wyobraźcie sobie, że przed wyjazdem ten film obejrzałam! Wojenny o lotnikach z RAF! Ja! Matko, jaka ja jestem zakręcona na czeskim punkcie... 

No, ale. W gablotce był taki eksponat:

Nie znam takiego gieroja, który by zgadł, do czego to. Otóż to przyrząd do czyszczenia guzików munduru, coby się pięknie błyszczały, ponoć jedna z najważniejszych rzeczy na wyposażeniu brytyjskiego żołnierza 😁

Cóż poza tym? Przed magistratem, jak zwykle o tej porze roku (właśnie trwa tydzień Prague Pride) rozłożono tęczowy dywan.

Na Poczcie Głównej pan z ochrony zamiast pilnować, żeby zdjęć nie robili, gadał cały czas z kimsiś (to ten w białej koszuli), więc szybciutko machnęłam aparatem, oczywiście krzywo i w ogóle. Ale co oni mają z tym zakazem fotografowania strategicznego celu pocztowego?


Moda obecna jest taka bardziej bieliźniana. Normalną sprawą jest chodzenie po mieście w biustonoszu. Znaczy ja to tak określam, bo trudno to nazwać bluzką (ale jeszcze takiego zdjęcia nie zrobiłam). Jeszcze młode dziewuchy... ale dziś widziałam kobietę w moim wieku, w obcisłych spodenkach dżinsowych, co to nawet tyłka dobrze nie przesłaniają, a do kompletu biustonosz. 

 

Gdybyście chcieli poznać swoją przyszłość (tak do 5 lat), to bardzo mi przykro, ale nie dysponuję pełnym numerem telefonu. Konkurencja pewnie zerwała.

Natomiast jeśli macie zamiar zapalić, to pamiętajcie: po cichu i szybko!


Maść pomaga błyskawicznie (zdjęcie z windy), co jednak nie oznacza, że się wkrótce z parasolką rozstaniemy...



I znów wieczór, znów sprzątanie.


Praga, środa - dzień siódmy

Dzień siódmy- dzień odpoczynku 😁 I prawie taki był, bo obudziłam się z globusem, wzięłam Magiczną Tabletkę i... poszłam dalej spać. Dzięki czemu mi przeszło, ale z domu wyszłam dopiero o 11. Pojechałam odebrać książkę (o ranysiu, mam nadzieję, że to już ostatnia - a przynajmniej nic już nie mam w planie), ale z tramwaju wysiadłam wcześniej, bo zobaczyłam takie coś:

 

Po drodze mijałam słynny antykwariat, który już dawno właścicielowi wyrwał się spod kontroli 😂 Ponieważ to było po słonecznej stronie ulicy, nawet nie przechodziłam...


Ten domofon też się wyrwał spod kontroli - drugiego tam nie ma, nie wiem, jak się ludzie dostają do mieszkań, chyba tylko z klucza.

Jasno i wyraźnie powiedziane, kiedy nie parkować, prawda?

 

Odkryłam nową jídelnę, gdzie - uwaga uwaga - do drugiego dania była nawet surówka! Tyle że czynna do 13.30, więc nie ma co zwlekać z obiadem 😀 Te schody tam prowadzą, bo jest na I piętrze, a na dole jest również ichnia restauracja, czego nie należy mylić, bo to kosztuje!


 Łatwo powiedzieć neboj...


... ale wiadoma sprawa, że nikt, kto wszedł do tego tunelu, z niego nie wyszedł!


 Ponieważ pod wieczór wybierałam się do kina, prawie zrezygnowałam z zaplanowanej na środę wycieczki. Na środę, bo w środy od 16 do 18 jest czynne na końcu świata najmniejsze muzeum w Czechach. I już jechałam metrem do domu, gdy NAGLE pomyślałam, a co mi tam, zdążę i lu go.

Aliści po przybyciu na miejsce i przekroczeniu ulicy, żeby sprawdzić, o której autobus powrotny, okazało się, że za 17 minut! Albo potem długie czekanie. Tak że - zwiedzałam miejscowość ekspresowo, a muzeum widziałam jedynie z zewnątrz, gdybym nawet zdecydowała się zostać do następnego kursu i zakładając, że otwieracz by przyszedł punktualnie, musiałabym się zmieścić w 5 minutach, żeby jeszcze dobiec na przystanek (a jak wiadomo, w moim wieku nie biega się za autobusami). Muzeum wygląda tak (to kremowe na pierwszym planie, wsio) 😂

Bardziej mi jednak zależało na rotundzie z XII wieku, więc ją obleciałam dookoła, sfociłam pomnik przyrody czyli lipę, chyba nieco późniejszą 😁 i pocieszając się JA TU JESZCZE WRÓCĘ odjechałam w siną dal znaczy do miasta. Które przywitało mnie gromkim śpiewem pod Tereską - zdaje się, że pojutrze kończy się jamboree czyli zlot skautów (nasi też byli).
 

I odpocząwszy chwilkę - do kina.


Z kinem była taka sytuacja, że czekając na tramwaj przeczytałam, iż co drugą środę są projekcje kina europejskiego, za darmo, bo fundowane przez UE. I dziś wypadał film rumuński La Gomera. Słuchajcie, polecam gorąco! Niedawno sobie obiecywałam, że prześledzę, co tylko się uda znaleźć z filmu noir, a tu proszę - film noir a' la XXI wiek 😍


 

A teraz wielce zadowolona z całego dnia idę wyciągnąć kopyta.

 

Praga, czwartek - dzień ósmy

Byłam na tym w kinie i jest to bardzo smutna komedia o tym, jak przesądy i manipulacja mogą zadecydować o bardzo złym kierunku naszego życia.

Na tym wolałam nie siadać, zgaszą światła i jeszcze mnie podłączą do prądu i nie wiem, co się stanie...


Byłam w innym antykwariacie, ale szczęśliwie udało się nic nie kupić.

Byłam w księgarni i się zdenerwowałam. Brałabym, brała... ale jest bardzo grube i ciężkie, a ja się łudzę (?), że uda mi się tym razem zapakować wszystko do walizki, że nie będę musiała mieć osobnej torby z książkami.

 

Byłam na stacji kolejowej, skąd odchodziły transporty Żydów do gett i koncentraków - niestety pomnik im poświęcony jest otoczony parkingiem. Jest to po prostu skandal. Ale ponoć całe to miejsce ma zostać przebudowane.


Poczekałam 20 minut i podjechałam pociągiem do miasta, bo mało brakowało, żeby się skończyło tym razem bez pociągu, a tradycja każe chociaż raz gdzieś pojechać. Powiem Wam, że jest jedna rzecz, której bardzo nie lubię na czeskich dworcach. Nigdy nie wiesz, z którego peronu odjedzie Twój pociąg, wszyscy stoją przed wyświetlaczem i czekają, aż się pokaże ich peron.

A to z kolei jest coś, co lubię na dworcu Masarykovo - zawsze się znajdzie ktoś, kto zagra na pianinie, niektórzy nawet potrafią 😍

Byłam... sama nie wiem, gdzie - nazywa się to Stanice přírodovědců (stacja przyrodników?), trochę połączenie ogrodu botanicznego z małym zoo, raj dla dzieci, gdzie pani da chłopczykowi konewkę i podlewaj sobie do woli.

Właściwie chciałam napisać, że spotkałam szczura, ale kangur jaki jest, każdy widzi.

Czesi są bezpośredni w myśli, mowie i uczynku, więc... nie pozwalajcie dzieciom sikać na trawniku. Jestem ciekawa, jak by taki napis u nas był sformułowany, bo przecież na pewno nie użyto by słowa sikać 😂 Prosimy załatwiać potrzeby fizjologiczne w WC?

Byłam w parku, na ławce znalazłam to. Jakieś koncepcje?

Mam od zawsze problem ze słowem zážitek - przeżycie, przyjemność? Jak idziesz do teatru, to ci życzą fajnego zážitku. Z podróży masz przywieźć zážitky (wrażenia?). A tu piszą, żeby się nie bać zažít rzeczy. Może doświadczyć.

Z takiego fru-fru to na pewno ma się ładny zážitek!


Na mieście już widać, że wybory się zbliżają. Kto wygra, ten dopiero będzie miał zážitky!

 

Są takie miejsca, których sam nie znajdziesz przez przypadek, musisz się o nich skądś dowiedzieć...
 


Na dobranoc poezja - prosto z drzwi toalety. Trafia mi do serca, bo one się zeszłego lata nauczyły jeździć przypadkowymi tramwajami 💚💛💜


 

Praga, piątek - dzień dziewiąty

Piątek źle się zaczął i źle skończył. Zacznijmy od tego, że w pokoju obok była trójka Polaków. I oni wczoraj poprosili mnie, czyby nie mogli zostawić u mnie bambetli dziś rano, bo będą sobie jeszcze zwiedzać cały dzień, a wieczorem odjadą. Dobrze, ale wychodzili o dziesiątej, więc już byłam spieszona (na 15.00 do kina). W planie była wycieczka metrem do dość odległej dzielnicy, gdzie zamierzałam sfotografować dzieło sztuki o tytule NOGI Z WODY, wystawione w ramach festiwalu Sculpture Line. Co roku staram się jakieś znaleźć. Jak z wody, to z wody, chodzę i szukam fontanny czy czegoś. Adres miałam dokładny - ulica i numer - ale okazuje się, że to kompleks biurowy. Ładnie zagospodarowany, mnóstwo zieleni, więc focę, aż przylatuje ochroniarz i oznajmia, że to prywatny teren i zdjęć robić nie wolno. Żesz. "Załagadzam", że szukam tych nóg i że dzieło sztuki w ramach festiwalu, więc bynajmniej nie potrzebuję niczyjej zgody - gość nie ma pojęcia, gdzie tu coś takiego jest. Oddalam się i wchodzę do jednego z budynków, gdzie na recepcji siedzi starsza pani, będzie łagodniejsza. Ona też nic nie wie, ale z tyłu są dwa rybniki (stawy znaczy się), to mnie wypuszcza tam tylnymi drzwiami. I oczywiście w jednym z tych stawów są nogi - tyle że teraz patrzę i widzę, że ani jedno zdjęcie się nie nadaje (cóż, w samo południe...). Ale wtedy jeszcze tego nie wiedziałam, cykałam, a tu przylatuje kolejny ochroniarz z tą samą śpiewką. Nie mam siły na użeranie się, odchodzę. Niedaleko jest jeszcze twierdza, to sobie obejrzę. 

Rany boskie, niedaleko to było na mapie, a ja szłam i szłam w cholernym słońcu wzdłuż pieprzonej kilkopasmówki, gdzie dodatkowo pod parasolką jesteś jak w saunie. Autobusy jeździły spod metra, ale nie znałam nazwy przystanku najbliższego tej twierdzy, więc nie wiedziałam, czy tam... Aż tu widzę znajomy pompkujący autobus 😁 to już wiedziałam, że jestem blisko. 

Sprawdziłam na przystanku, że autobus z powrotem do metra będzie za 23 minuty, myślę spoko, to już tutaj. Szybko obleciałam teren, parę zdjęć i wio. Oczywiście co? Właśnie dochodziłam do przystanku, gdy autobus nadjechał i odjechał (bo to na żądanie było). Minutę przed czasem!

Myślałam, że umrę idąc z powrotem. Bo on co pół godziny jeździ. Jak dotarłam do metra, jak siadłam, tak myślałam, że nie wstanę już nigdy, a przynajmniej dzisiaj. Ale człowiek to twarda bestia. Że zawału nie dostałam? W metrze przeglądam zdjęcia, a tu nagle aparat się zafiksowuje na jednym i nic, nie reaguje ani na zamykanie ani żadne inne akcje. To mi się nigdy nie zdarzyło. Schowałam taki włączony do torby. Już wiedziałam, że koniec i tylko się cieszyłam, że jutro ma ponoć padać, więc i tak by ze zdjęć były nici (Pollyanna!), a pojutrze wracam i ha ha trzeba kupić nowy aparat i zaś problem jeszcze, jaki.

Ale oto pojechałam na obiad, wyszłam z metra na powierzchnię naszego cudnego globu, a aparat wrócił do formy 😁 Ja zaś po obiedzie wróciłam do domu chwilkę odpocząć i bach, kolejny numer. Ach, myślę sobie, sprawdzę tę książkę grubą i ciężką, którą widziałam przecenioną z 600 koron na 199 (jest tam wyżej chyba na zdjęciu), czy gdzieś taniej jeszcze nie ma. Tak tylko, dla sztuki.  Sprawdzam, znajduję za 179 i że jeszcze dziś mogę odebrać w Luxorze, więc... zamawiam. No grzech tyle nie zaoszczędzić 😂

Dobrze, idę do kina, ostatniego w tym roku. Film Prezydentka. Ja wiem, że moja wina - wszystko, co się dziś wydarzyło, to moja wina, z tą twierdzą mogłam przecież sprawdzić rano dojazd - ponieważ w ogóle nic o filmie nie przeczytałam, tak jakoś sobie myślałam, że to będzie jakiś dramat czy cóś. A tymczasem - komedia romantyczna!!! Ło matko i córko!!! Tyle szczęścia, że cała kręcona w Pradze, więc miałam tę satysfakcję przynajmniej, że mogłam (próbować) rozpoznawać lokacje.

Dobrze, wychodzę z kina, idę odebrać książkę w wielkiej 3-kondygnacyjnej księgarni, gdzie mnie cholera bierze, bo w dziale pragensie odkrywam coś, o istnieniu czego nawet nie miałam pojęcia, ale trudno. Niosę swój gruby nabytek do domu i czekam na Polaków, którzy mają o siódmej zgłosić się po walizy czyli mam zjechać na dół i ich wpuścić. Uprzedzam panią z recepcji, że taka sytuacja. Dobrze. Przychodzą, biorą manele, uprzejmie proponuję jeszcze skorzystanie z toalety, po czym słyszę:

- To my jeszcze zjemy coś na stołówce.

Jakiej stołówce? Jestem żywo zainteresowana, bo może ja też kiedyś skorzystam. Otóż mają na myśli kuchnię naszą. Normalnie szlag mnie mało nie trafia, bo przecież uprzedziłam na recepcji, że wjadą na górę tylko po bagaż. 

Ja prdl. 

No cóż, zadzieram kiecę i lecę, bo musiałam jeszcze po chleb. Więc po schodach, a nie windą, żeby mnie pani nie zobaczyła i o nic nie pytała, wymykam się po angielsku. I teraz: w drodze do Lidla znajduję obok dzwonów na chodniku dwa stosy książek, patrzę, wielkie albumy o sztuce. Na wszelki wypadek przejrzałam tytuły i poszłam dalej.

Wracam z Lidla, a tam książek już więcej i ludzie wokół nich. No to też oglądam, stwierdzam, że głównie literatura amerykańska i francuska, ale oto album fotografii starej Pragi, jak nowy, oto jakiś Hrabal, oto kolejny kryminał mojej ulubionej skandynawskiej spółki - a oto zza rogu wyłaniają się z siatą z Ikei dwie dziewczyny i wykładają kolejne pozycje. Pytam, czy zdradzą tajemnicę tej operacji - przeprowadzają się 😁 Obwąchuję wybrane przez siebie książki, bo mnie coś zaleciało, ale nie, to tylko ten starszy pan, niestety. Który, nawiasem mówiąc, gwizdnął mi sprzed nosa "Pragę 1921" - właśnie ją studiuje.

 

No i tak. Wyszłam po chleb, wróciłam do domu z kolejnymi sześcioma książkami. Byłoby siedem, bo miałam w ręce Dashiella Hammetta (czy to kryminały czy bardziej sensacja?), ale zajrzałam do środka i jakiś dziwny mi się ten czeski wydał, patrzę do stopki - Bratysława, no tak, to słowacki był 😂 Łowicka siata byndzie w akcji. Jestem zrozpaczona.



Jedyne, co mnie dziś dobrego spotkało, to - dwa razy zostałam o coś zapytana per mladá paní. Ja wiem, że to tylko taki zwrot, ale i tak cieszy 😂 

 

Praga, sobota - dzień dziesiąty

Uff, zmęczonam, choć nic wielkiego nie zdziałałam. Albo zwalam na zmęczenie, a tymczasem to Reisefieber się znowu odzywa. W ostatni dzień człowiek nie wie sam, co ma począć, w rezultacie trochę połaziłyśmy z Věrą, zaciągnęła mnie do koników, a ja nawet miałam pierwotnie plan, że się przewiozę, ale od samego patrzenia, jak się kręcą, zawróciło mi się w głowie 😁 Jest to nowa atrakcja na mapie Pragi, bo ta karuzela po wielu latach została odrestaurowana i ponownie oddana do użytku.

 
Ja to w ogóle jestem strachliwa, na wystawie była wieża i niby wlazłam na samą górę, ale już się bałam, że się pode mną rozleci. Żeby nie Věra, to bym wcale nie wchodziła, ale ona kolekcjonuje normalnie wieże, a takiej jeszcze nie miała (z plastiku).


Widziałyśmy, jak kręcą film o tytule Yellow Flower, a teraz czytam, że szukali mnóstwa statystów w wieku do 75 lat, kruca bomba, znów nie zostałam gwiazdą filmową, człowiek się o wszystkim dowiaduje za późno 😕

Dziś była ta parada i na mieście pełno młodzieży z tęczowymi flagami.

Ja natomiast wybrałam się jeszcze raz przepłynąć Wełtawę i tu niespodzianka, cóż to za łódź przypłynęła luksuśna, ze skórzanymi kanapami.

Przewozu w tym miejscu już w przyszłym roku nie będzie, bo budują kładkę pieszo-rowerową.

Całe popołudnie poświęciłam fotografowaniu ludzi, przez pandemię zdążyłam zapomnieć, jak to lubiłam. Zrobiłam milion zdjęć i teraz się zastanawiam, czy nie wrócę do bloga z tymi zdjęciami...








 



I tak dalej i tak dalej i tak dalej. Koniec tego przewijania, idę się pakować 😁 

 

Praga, niedziela - dzień jedenasty

Tyle tego dnia, co kot napłakał. Dotoczyłam się z moimi torbami do metra i to były ostatnie chwile, gdy jeszcze byłam w stanie trzymać aparat w ręku. Trzęsącym się z wysiłku ręku. Poważyłam wszystko już w domu: walizka 17 kg, siatka łowicka 7 kg, torebka na ramieniu 3,5 kg. Dosyć, nigdy więcej!


Na szczęście, gdy dojechałam na dworzec, wyświetlał się już peron (ponad pół godziny wcześniej), więc nie musiałam tam stać jak baran. A wczoraj wieczorem przyszedł sms, że z przyczyn technicznych będzie podstawiony inny wagon. Oho. No i teraz bonanza: wsiadam i szukam swojego miejsca numer 7 - ale zaczynają się od 11, a między kolejnymi jeszcze są luki 😁 Ludzie zdezorientowani, a obsługa mówi, żeby siadać gdzie bądź. Ale siadasz, a za chwilę przychodzi ktoś z biletem na to właśnie miejsce. W rezultacie wszyscy w końcu pousiadali dopiero po odjeździe ze stacji.

Ciągłe opóźnienia, więc i my takie mieliśmy. A w Ostrawie na ruchomych schodach zjeżdżał za mną facet z elektryczną hulajnogą i dostałam nią w łeb, bo mu się majtnęła. Ale było mi już wszystko jedno 😂

Przesiadka na autobus, gdzie już ci Hiszpanie i te Włoszki, co im się w pociągu gęby nie zamykały, siedzieli cicho, widać się zmęczyli kłapaniem 😅 Zdjęcie dla mnie na rzeczy pamiątkę: nie zakładać spodenek na podróż! Lepsza sukienka (gdy chcesz iść do toalety)! Córka mnie nakręciła, że niby dlaczego mam nie nosić, że emerytka to nic nie znaczy i w sumie ma rację, ale w WC łatwiej podnieść do góry sukienkę 😉

No, a teraz siedzę taka ogłupiała, że niby co ze sobą zrobić, jak to, jutro nigdzie nie idę zwiedzać? Na początek sfociłam przywieziony dobytek (wiecie, że po czesku 'dobytek' znaczy BYDŁO?). Dziesięć i pół kilo na 18 sztuk, osobno jeszcze zważyłam. Myślicie, że się w końcu podłoga zawali? Ale przede mną teraz DZIEWIĘĆ MIESIĘCY posuchy 😕


PS. Rachunki mi się kompletnie nie zgadzają, bo walizka w dniu wyjazdu ważyła 10 kg, przywiozłam 17+7=24, odejmujemy 10,5 kg książek, zostaje 13,5 kg, odejmujemy tak ze 2 kg folderów i gazet, zostaje 11,5 kg. I teraz pytanie: skąd te dodatkowe półtora kilo??? Czy ktoś mi może podrzucił trochę koki w podwójnym dnie? Będę bardzo bogata?

PS2. Istnieje też opcja, że te półtora kilo to brud na ubraniach, ale się przecież w błocie nie tarzałam 😂😂😂

133 komentarze:

  1. To jeszcze raz pięknej Pragi życzę, optymalnej pogody i czego tam sama chcesz ♥️💚♥️

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już nie wiadomo, jaka to optymalna, ale jedyny dzień z deszczykiem zapowiadają na przyszłą środę, a tak - gorunco. I niech sobie będzie 😂

      Usuń
    2. Mamy tego Kubaštę w księgarni. Sprzedaje się jak świeże bułeczki. A też nie tani. Choć to zadnie z przeliczaniem koron na złote...dla mnie wyższa matematyka;)

      Usuń
    3. No co Ty powiesz?! Paczpani, jaki ten świat mały (czy tam raczej mała wioska) 😁
      Co do przeliczania, to chyba coś źle napisałam z tym zerem, muszę poprawić.

      Usuń
    4. Miło Cię zobaczyć 💚

      Usuń
    5. Powiem Ci tak. Mogło być gorzej. Polacy mogli zostawić swoje bombelki, a nie bambetle. Po drugie Praga mogłaby leżeć nad Odrą.

      Usuń
    6. 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣
      No dobra, z Odry akurat nie ma się co śmiać, ja wiem...

      Usuń
    7. Z Odrą tragedia i już nawet ja nie ironizuję.

      Usuń
    8. Ale co Ty tak ciągle z tymi zadaniami matematycznymi?😂

      Usuń
    9. Liczenie to najwyraźniej moja nowa pasja 😉 Jak będziesz miała taką emeryturę jak ja, to zobaczysz, jakie to fascynujące 🤣🤣🤣

      Usuń
    10. Z wyliczeń jakie dostawałam kiedyś z ZUS (a teraz już nie przysyłają) wynika, że naprawdę, naprawdę nie będę wiedziała, co robić z tymi pieniędzmi 🤔Trudny temat, nie ma co pisać przed nocą 😉

      Usuń
    11. E tam, pomysł jakiś zawsze znajdziesz, rozdasz ubogim albo co 🤣🤣🤣

      Usuń
    12. No taki właśnie mam wstępny plan;)))

      Usuń
    13. Ach, czyli jednak plan jakiś już jest 🤣🤣🤣

      Usuń
  2. Udanego wyjazdu :)

    (te nowe Chandlery - trzy sztuki - już na mnie czekają w paczkomacie. I "Trup w wannie" Dorothy L. Sayers)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdenerwowałeś mnie LETKO tymi Chandlerami w paczkomacie. Ale tylko letko, w końcu teraz tzreba myśleć o Pradze, a nie o książkach po polsku 🤣

      Usuń
    2. Nie denerwuj się, bo one jakieś strasznie grube są z powodu użytego papieru. Takie "Wysokie okno" ma raptem 300 stron, a wygląda jakby miało 500.

      Usuń
    3. Ha ha to mnie pocieszyłeś - że Tobie już wkrótce zabraknie miejsca, nie będę w tym sama 😁

      Usuń
    4. Przecież mnie już dawno zabrakło miejsca :D

      Usuń
    5. Słuchaj - gdyby Ci NAPRAWDĘ zabrakło miejsca, to wiesz, żadne Chandlery 😂

      Usuń
  3. Zajrzałam na listę i okazuje sie, że na studiach miałam wykładowcę misgendering, wiecznie mylił końcówki czasowników i używał formy żeńskiej, a może to celowe było?
    Udanego wyjazdu:-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. He he, ja do kolegi z pracy (geja zresztą) ciągle się mylę i mówię w formie żeńskiej, no samo mi tak wychodzi 😁

      Usuń
  4. To pierwsze zdjecie praskiego wpisu to pokoj w antykwariacie? Jesli tak to ja tam chce, I tak musze kiefys kupic Alicje po czesku to by bylo przy okazji. Mam nadzieje na upaly w nastepnym tygodniu. Milego czasu zycze, o wypoczynku pewnie mozesz zapomniec.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No tak. Pan mówił, że tam było kiedyś muzeum Waldesa https://en.wikipedia.org/wiki/Jind%C5%99ich_Waldes

      Usuń
  5. Dzień pierwszy.
    Ten antykwariat wygląda jakoś podejrzanie przestrzennie. Gdzie trzymają książki na sprzedaż, skoro tam tyle wolnego miejsca jeszcze zostało?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tam jest więcej pomieszczeń. A gdy potem fociłam z zewnątrz, widziałam książki za oknami na parterze/suterenie, ale już nie wchodziłam.

      Usuń
    2. Ups. Właśnie się dowiedziałam z komentarza na FB, gdzie też wstawiłam to zdjęcie, że pod antykwariatem jest popularna miejscowa księgarnia 😀 Czyli faktycznie milionów książek w nim nie mają, chyba że jeszcze na zapleczu (pan tam wychodził w trakcie). Oni zdaje się sprzedają głównie w internecie, ja też tak kupiłam.

      Usuń
  6. Kochana jesteś, że obiecujesz codzienne notki. Oby pisanie ich dało Ci tyle radości, co mnie- czytanie ich. Niech Ci się w 100% uda ten pobyt! :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Tam wyżej to znowu byłam ja- BBM. Zapomniałam kliknąć w trójkącik, gamoń jeden! Zdrówka i siły na wycieczkowanie w tym upale! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No tak, siły 😂 Jutro ma być tylko 24 stopnie, więc luzik 🤣 Czeka mnie rano kolejka do jakiejś tam siedziby władzy czy cóś, już sama nie wiem, w każdym razie będzie otwarte do zwiedzania, a Věra mówi, że zawsze wtedy dużo ludzi czeka.

      Usuń
  8. Wyglada ze Twoja wycieczka jest niezmiernie wypelniona wydarzeniami i wrazeniami a upal tylko dodatkowo meczy.
    Bedziesz miala co wspominac.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ha ha, na pewno wspomnę fakt, że w łazience był jeden mały ręcznik. Poszłam na recepcję, że pani sprzątająca chyba zapomniała, a tu mówi, że tak, teraz dają jeden ręcznik. Na moje wytrzeszczone oko:
      - Bo ludzie sobie swoje przywożą.
      No nie. Jeszcze czego.
      Poszła, przyniosła mi jeszcze dwa. Też małe, kąpielowe skasowali czy jak?
      Zaczyna się oszczędzanie na wszystkim najwyraźniej...

      Usuń
  9. na ulicy winko i nie dostała mandatu? u nas nie do pomyślenia...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No, to Czechy są 😂 Ale niedawno była jakaś kampania, burmistrz miasta się ujmował za prawem mieszkańców do wypoczynku z wineczkiem czy piweczkiem na łonie, bo władza odgórnie chciała narzucić zakaz.

      Usuń
  10. Dzień drugi:
    Gość z tej łódki pływającej po Wełtawie to oczywiście przewoźnik. Powinnaś z mitologii pamiętać Charona :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przewoźnik... ale ja szukam czeskiego słowa, a przewoźnik to raczej się kojarzy ogólnie z dostawcą usług transportowych... czyli "dopravce". Ale może to jest "přívozník", tak jak ten rodzaj usługi komunikacyjnej nazywa się "přívoz"?

      Usuń
  11. „Ale zanim, to odważyłam się spytać dziewczyny czytającej i popijającej sobie winko na ulicy, czy mogę ją cyknąć”.
    Ja zazwyczaj nie pytam się, czy mogę im zrobić zdjęcie... bo często jest to niepowtarzalna, ulotna chwila. Mój kolega natomiast zawsze twierdzi, że zamierza się spytać PO zrobieniu zdjęcia, ale nigdy tego nie robi—„bo przecież zdjęcie już zrobione i nielogicznym byłoby się pytać o pozwolenia na coś, co już miało miejsce.”

    „...dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.”
    Od czasu do czasu robię tłumaczenia i nic dziwnego, że język polski wydaje mi się coraz trudniejszy i odmienny od tego, którego się uczyłem! Ale może samym tym wyrażeniem starają się odstraszyć ludzi od złożenia wniosku? Jak już pisałem poprzednio, w Kanadzie rząd automatycznie wypłaca „gwarantowany dodatek dochodowy” na podstawie zarobków z poprzedniego roku i w ten sposób każdy emeryt powinien być w pełni zdolny do samodzielnej egzystencji.

    Gdy czytam, jak gorąco jest w Pradze, to przypomina mi się moja wycieczka do tego miasta bodajże w 1979 roku. Gdy wchodziliśmy do restauracji, bez pytania stawiano przed nami na stole półlitrowy kufel zimnego piwa pilsner i dopiero po paru minutach pytano się, czego sobie życzymy. Nie mieliśmy wtedy nawet ukończonych 18 lat!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli tylko jest szansa, że mnie fotografowana osoba nie zauważy, to wiadomo, też nie pytam 😁 Ale nie zawsze się da tak dyskretnie cyknąć.

      Jestem bardzo ciekawa, jaką dostanę odpowiedź na złożony wniosek. Ale jednak podejrzewam, że tu chodzi o kwestie zdrowotne 😁 że osoba składająca wniosek musi zatrudniać opiekunkę czy coś w tym stylu. Była tam rubryka "załączam orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji" i do wyboru tak lub nie. Jak również "przebywam w areszcie śledczym lub zakładzie karnym", tak lub nie 🤣 Co mi się wydaje dosyć interesujące - doprawdy bywają w takim przybytkach osadzone osoby wymagające obsługi?

      Ach, zimne piweczko 😍 Ponieważ wypiłam już dwa, stawiam sobie teraz tamę, bo na nic pójdą moje prawie 8-tygodniowe wysiłki (cztery kilo mniej) 😉

      Usuń
  12. wolałabym osobne wpisy o Pradze, bo strasznie dużo przewijania...
    jotka

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdaję sobie sprawę... powinnam się ograniczyć do jednego zdjęcia dziennie, ale jak to zrobić, kurka wodna 😉

      Usuń
    2. Nie, no co ty! Co to by była wtedy za relacja, z jednym zdjęciem! Kup coś dla dzieci cieniutkiego i przeczytaj na miejscu :D

      Usuń
    3. Pamiętam, że już proponowałeś zabrać ze sobą zapas "Poczytaj mi, mamo" 😁

      Usuń
    4. Ba! Mogłaś poszukać w pdf-ach, bo się trafiają w sieci. Byłoby za darmo i bez dźwigania.

      Usuń
    5. Ach, w PDF=ach... to mi nawet do głowy nie przyszło :) Muszę nad tym pomyśleć przed majem 2023 😁

      Usuń
    6. Sam ci poszukam! (mam na dysku kilka z wierszykami, pdf-y i skany) Bo to przewijanie coraz bardziej męczące jest!

      Usuń
    7. 🤣🤣🤣 Bardzo dobry pomysł (że to TY poszukasz) 😃

      Usuń
  13. Nudzić to Ty się nigdy nie będziesz i chwała Ci za to 😃 Małgosiu, używaj życia ile się da, a winko na pokrzepienie sił też dobre 🤩🤩🤩

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdaje się, że KAŻDY alkohol jest wysoko kaloryczny, więc ten tego 😂

      Usuń
    2. Przy takim zużyciu energii jak podczas Twego pobytu - nie zaszkodzi. Uwielbiam z Tobą zwiedzać Pragę 😀😀😀

      Usuń
    3. No, ja mam nadzieję, że choć ze dwa kilo mi od tego łażenia ubędzie 😀 Że przywiozę do kraju dwa kilo obywatela mniej!

      Usuń
    4. I to z wyższym wykształceniem!

      Usuń
    5. W sumie nie wiem, czy mnie stać na takie ekscesy!

      Usuń
    6. Ale nadrobisz kilogramami książek 😀

      Usuń
    7. Ale czy to się liczy? 😂😂😂

      Usuń
    8. Z tym liczeniem to coś nie tak, i tak zawsze byłam kiepska z matmy, więc się nie przejmuję, że nie wychodzi. Ważne, że jesteś cała i zdrowa, masz czym głowę zająć, co by Ci zajączki po niej nie skakały do czasu następnego wyjazdu do Pragi, hi hi 😃😃😃 Super wyprawę miałaś, a ja razem z Tobą mogłam Pragę zobaczyć, za co serdecznie dziękuję 😘😘😘

      Usuń
    9. Sakra, jak pomyślę, że teraz znowu dziewięć miesięcy czekania... znowu zeszycik, a w nim tysiąc notatek... to w sumie przecież fajnie 😊😊😊

      Usuń
  14. Dzień trzeci.
    Fajny pomysł z tymi akcesoriami do sprzątania na cmentarzu. Ale to chyba jakis malutki cmentarz był?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Istotnie, to jeden z najmniejszych - ma 0,88 ha. Ale i tak nie przeszłam całego. Ma dość oryginalny kształt trójkąta, wciśniętego między tory kolejowe i wielki park Stromovka za nimi, a nową galerię handlową. Z trzeciej najkrótszej strony - szkoła. Dzieciaki mają fajny widok z klasy 😁 Chowa się tam wyłącznie urny.

      Usuń
  15. Do niektórych kościołów wejdziesz tylko w niedzielę lub w sobotę przed ślubem ...takie strzeżone!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U nich po prostu jak jest jedna msza w tygodniu, to już dobrze 😉

      Usuń
  16. Co z tego, że nacisnę End, gdy chcę napisać komentarz to O.K., ale najpierw musowo odszukać kolejny dzień...poza tym ciągle ten sam tytuł wprowadza w błąd.
    No czepiam się, wiem!
    A tam lubią długie włosy, na fryzjerze oszczędzają!
    jotka

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No to się nie czepiaj 😁 Wyjaśnię to: otóż na TYM blogu piszę o książkach. W sensie, że każdy post to przeczytana pozycja. Blog to zlicza i gdybym chciała sprawdzić, ile kiedy przeczytałam, to mam podane na tacy. Więc nie mogę zaburzać statystyk dodatkowymi postami z Pragi 😉
      No. Oczywiście mogłabym codziennie napisać post na blogu praskim - ale tam przecież nikt z Was nie zagląda 🤣
      Takie buty!

      PS. A' propos długich włosów - dziś w tramwaju siedziałam naprzeciwko pana z łysym plackiem na czubku głowy, ale dookoła placka piękna tonsura, w postaci dłuuuugich rzadkich kłaków 😁

      Usuń
  17. Mnóstwo ciekawostek. Jutro też zajrzę. Początkowo zmylił mnie ten sam tytuł. Już chciałam zaprotestować, że miało być codziennie i dopiero za jakiś czas odkryłam nowy system. Ale już wiem, o co chodzi i jest ok. BBM

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. 😁 Dodałam więc PRAGĘ do tytułu, choć wiele to nie zmieni 😀

      Usuń
  18. Kupuj książki dopóki masz za co i się nawet nie zastanawiaj :D

    Biblioteka nowoczesna fajna, ale ja tam lubię mieć kontakt z bibliotekarkami, a nie że tylko wszędzie automaty i samemu się trzeba obsługiwać. Kasa samoobsługowa w Biedronce mi wystarczy.

    Moda straszna!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No i masz. Zamówiłam to wielkie 2-tomowe wydawnictwo, bo znalazłam w internecie jeszcze taniej (345 koron zamiast 429). Dzisiaj jadę odebrać 😂 I niech się podłoga zawali!

      Bibliotekarze tam dalej są, ale mają więcej czasu na kontakt z czytelnikiem dzięki temu - na przykład żeby coś doradzić. Czyli same pozytywy.

      Może to tylko nam, starym zgredom, się taka moda nie podoba? 😉

      Usuń
    2. Taka moda może się podobać tylko niewidomym :D

      Usuń
  19. Świetne są te Twoje relacje z Pragi :) Czytam codziennie, ale na komórce, z której z różnych powodów nie komentuję, a potem na komputerze zapominam.
    Ten wypożyczony na wystawę pokój pisarza jest taki bardzo realistyczny, tzn. łóżko jakby dopiero co opuszczone przez pisarza ;-)
    Wyjątkowo rozbawiła mnie ta informacja dla palaczy. Dzięki temu, że znasz język wynajdujesz takie właśnie ciekawostki, które dla innych są niby widoczne, ale tylko jako tło.
    Jak to się stało, że przeoczyłam Twój praski blog ?! Muszę to nadrobić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No właśnie, to rozbebeszone łóżko, pudełka od bananów pełne papierzysk, to robi wrażenie, jak byśmy rzeczywiście weszli do pokoju pisarza.
      Dzięki za miłe słowa 😍

      Usuń
  20. Przepis na zupę paprykową (tu też ci wrzucę żebyś miała pod ręką):

    Ogólnie to normalna zupa jarzynowa, z tym wszystkim, co się dale do takiej zupy (pietruszka, marchewka, por, seler etc) + pokrojona w kostkę papryka (tak z kilogram) i ziemniaki (kilka, ze cztery przynajmniej, ja lubię jak zupa jest gęstsza) + sól, pieprz i co tam lubisz z przypraw do smaku (można sypnąć pikantnej papryki, jak ktoś lubi pikantnie). Wody ile trzeba. Gotujesz to ze trzydzieści minut. W tym czasie kroisz pierś z kurczaka w kostkę i podsmażasz na patelni (oryginalnie dodaje się ponoć zamiast piersi kurze żołądki, ale mama nigdy takiej nie gotowała). Podsmażoną dorzucasz do gara z zupą i gotujesz jeszcze wszystko na małym ogniu z 10-15 minut.
    Dobrze, jeśli przed jedzeniem wszystko jeszcze postoi z godzinkę czy dwie i nabierze smaku (na drugi dzień w sumie ta zupa jest smaczniejsza, niż świeżo ugotowana).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Widziałam już u Ciebie, ale to bardzo dobry pomysł, żeś to i tutaj dał. Nigdy takiej nie jadłam! Brzmi smakowicie 🌶🍜🥣

      Usuń
    2. Dla mnie najlepsza zupa. W sezonie na paprykę często zlecam mamie, by paprykową gotowała :)

      Usuń
    3. Bardzo smakowicie brzmi :) Jeśli można, to skorzystam z przepisu. A skórka z papryki nie pływa sobie po zupie i nie przeszkadza? Dziwne to pytanie pewnie, ale zawsze jak używam papryki w różnych potrawach na gorąco, to mi ta skóra odłazi od reszty, a że jest dość twarda to trochę denerwuje przy jedzeniu. Nie wiem, może tutejsza papryka ma wyjątkowo twardą skórkę...

      Usuń
    4. Paprykę wystarczy ugotować, a nie rozgotowywać. U mnie w zupie taka skórka nigdy nie pływała.

      Usuń
    5. To się wszystko wyjaśniło: ugotować, nie rozgotować. Dzięki :-)

      Usuń
    6. E tam, nic się nie wyjaśniło 😁 ile czasu trwa 'ugotować', a ile 'rozgotować', proszę o dokładne instrukcje!!!

      Usuń
    7. Gotuj tyle, żeby ziemniaki zdążyły się ugotować :D

      Usuń
    8. Przepraszam, to ja jeszcze ostatnie pytanie: jaka papryka najlepsza, tzn. w jakim kolorze?

      Usuń
    9. U mnie się gotuje tylko z czerwonej, ale to chyba bardziej preferencja wizualna, niż smakowa.

      Usuń
    10. Drobiazg. Mam nadzieję, że będzie smakowało :)

      Usuń
  21. U nas tęczowy dywan? Nie do pomyślenia!
    jotka

    OdpowiedzUsuń
  22. Fajny ten antykwariat ze środy :D

    OdpowiedzUsuń
  23. Do tunelu bym nie weszła ;-)
    Zwiastun filmu super. Gdyby tylko trafiła się okazja, to bym obejrzała.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam.
      A ja do tunelu weszłam, bo co się nie zrobi dla czytelników 🤣

      Usuń
    2. Będziemy (chyba mogę tak zbiorczo w imieniu czytelników) Ci dozgonnie wdzięczni ;-))
      A zdjęcie wnętrza tunelu zrobiłaś doskonałe. Nadawałoby się na jakiś konkurs czy wystawę.

      Usuń
  24. Antykwariat rewelacyjny!!! Ciekawe, jak sobie właściciel radzi, gdy klient zainteresuje się książką ze środka stosu... i jaka będzie reakcja, gdy jednak zrezygnuje z kupna?... ;( Bardzo barwna dzisiejsza notka- oczywiście poza tunelem. Ten się w złym śnie może przyśnić! BBM

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie mam pojęcia, jak on tam sobie radzi, są sprzeczne opinie: jedni twierdzą, że właśnie nie radzi, inni, że jakoś się orientuje 😁

      Usuń
  25. Czartek:
    Polskie dzieci nie sikają na trawniki (tylko pod krzaczek :D), więc u nas takich tabliczek wieszać nie trzeba.

    OdpowiedzUsuń
  26. Ten peron to się wyświetla odpowiednio wcześnie, czy w ostatniej chwili i trzeba biec na złamanie karku, żeby zdążyć? ;-)
    A park to radziłabym w przyszłości omijać. Wygląda na to, że jacyś dziwni ludzie się tam kręcą ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. On się wyświetla w zależności oczywiście od ilości odjeżdżających pociągów i wielkości wyświetlacza 😁 Tak z dziesięć minut to na pewno.
      A najlepsze, że park - a właściwie parczek malutki - obok kościoła 😁

      Usuń
  27. Wierszyk liznęłam, ale do pełnego przyswojenia daleko, więc proszę o tłumaczenie. BBM

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Było to poprzedniego lata
      gdy nauczyłyśmy się
      jeździć przypadkowymi tramwajami
      na koniec świata
      kilka nieprzespanych wieczorów
      i hostivickie wycieczki
      zmazały większość bólu
      z ostatnich lat

      Tak na chybcika 😂
      Hostivice to jakaś miejscowość blisko Pragi.

      Usuń
  28. Miejscówki wynajdujesz superowe!
    jotka

    OdpowiedzUsuń
  29. Szczerze mówiąc, na zrozpaczoną to wcale nie wyglądasz, wręcz przeciwnie :-)
    No właśnie, te autobusy przyjeżdżające (i odjeżdżające) przed czasem zawsze mnie denerwowały w Polsce, a konkretnie w Warszawie, bo nie wiem jak w innych miastach. A wyobraź sobie, że tutaj u mnie jeśli nie ma korków i jedzie się zbyt szybko, to autobus zatrzymuje się na dłużej na którymś z przystanków, bo "reguluje czas", właśnie żeby nie przyjechać za wcześnie. I kierowca o tym informuje pasażerów (mają mikrofony "na sobie", do których ciągle coś mówią, np. ruszamy, proszę usiąść, trzymać się, itp). Nie wiem, czy w dużych miastach też, bo teraz rzadko korzystam z autobusów, ale w mniejszych miastach na pewno.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pękam ze śmiechu na widok samej siebie, wracającej z chlebem i... sześcioma książkami, ni z gruchy ni z pietruchy. Ale je teraz wszystkie policzyłam i jest niewiele lepiej niż w maju - wyszło mi 18 sztuk, w tym trzy naprawdę grube. ZGUPŁAM doprawdy 😂
      Jeśli Věra nie zaoferuje się odprowadzić mnie tradycyjnie na dworzec, to będzie niezła lipa.

      Komunikacja w Japonii to kompletnie inna jakość, wiadomo 😀 O informowaniu pasażerów, że prosze się trzymać, to już nawet nie wspominajmy...
      Raz tutaj też się spotkałam z tym, że kierowca przyjechał za wcześnie na przystanek i czekał z odjazdem.
      A we wczorajszym przypadku mogło być i tak, że rolę odegrał przystanek na żądanie. Kierowca przyjechał wcześniej, ale że nikt nie wysiadał i nie wsiadał, to nie miał powodu się zatrzymywać, może poczekał na właściwy czas na następnym przystanku...

      Usuń
  30. Piątek:

    Ale te książki na ulicy to te dziewczyny, co się przeprowadzają, sprzedawały, czy zostawiały i każdy brał ile chce?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zostawiały koło dzwonów na plastik i inne takie 😀 Donosiły te siaty, bo to przecież ciężkie, a ludzie się zbierali.

      Usuń
    2. Z jednej strony smutne, z drugiej dobrze, że ktoś te książki przygarnął.

      Usuń
    3. Ludzie się zawsze roztkliwiają nad wyrzucanymi książkami. Jakie są zawsze awantury na śmieciarce!... Że przecież można było do biblioteki, na przykład. Oczywiście mówią to osoby, które chyba w życiu w bibliotece nie były i wyobrażają sobie, że tam tylko czekają na kilkunastotomowe wydanie encyklopedii sprzed lat 😂

      A ja zaczynam się (powoli) skłaniać ku zdaniu, że książka to taki sam towar jak każdy inny. Ba, gorszy, bo o ile możesz (jeśli potrafisz) odnowić i dać drugie życie starej komódce, o tyle książka, która sobie poleżała pod śmietnikiem, może się już do niczego nie nadawać, zwłaszcza, gdy padało. Jest u nas jakiś Szyszkodar bodajże, który szybko reaguje na apele i jedzie samochodem zgarniać te tomy i potem je suszy i rozdaje. No, ja - szczerze mówiąc - nie wierzę w wysuszone książki 😉

      Usuń
    4. Dlatego powinna być rozwijana sieć antykwariatów, czy regałów w ramach akcji uwalniania książek. Takie regały stoją przeważnie w miejscach dobrze osłoniętych przed deszczem (u siebie mam w Urzędzie Miasta, jednej z bibliotek i na dworcu). Żeby przynajmniej osoby, które nie chcą wyrzucać książek na śmietnik miały alternatywę. Ale ogólnie to u nas nie tylko się już nie czyta, ale i przestaje traktować książki jako coś, co ma jakąkolwiek wartość. W pokoleniu mojej babki czy rodziców było inaczej. Teraz dla osób, które dziedziczą mieszkania z księgozbiorem pozbywanie się biblioteczki to przeważnie tylko dodatkowa robota przed objęciem tego, co najcenniejsze (czyli lokalu).

      Usuń
    5. Masz rację, ważne jest żeby takie regały czy półki powstawały w miejscach osłoniętych od deszczu czyli w zamkniętych pomieszczeniach. Bo te wszystkie parkowe knihobudky to wiadomo, raczej by się nie chciało do domu wziąć...
      Natomiast w przypadku, gdy dziedzicząca mieszkanie osoba ma je opróżnić z książek, to często jest tak, że nie ma pojęcia, co innego można z nimi zrobić - i wywala na śmietnik.

      Ja myślałam nad tym, żeby zaapelować do spółdzielni o zrobienie takiego miejsca na różne rzeczy, którym można dać drugie życie, z prostymi regałami, ale potem zrezygnowałam, bo wiem, jaki będzie kontrargument: że zrobi się z tego po prostu śmietnik.

      Usuń
    6. No niestety, o takie regały trzeba dbać. U mnie ten, który stoi w bibliotece jest nieźle zaopatrzony, ale na dworcowym większość zostawionych książek to jakieś stare podręczniki szkolne. Chociaż jest kartka z prośbą, by takich pozycji nie zostawiać.

      Usuń
    7. Tak, stare podręczniki to zmora takich miejsc!
      Teraz się zastanawiam, czy u nas na dworcu jest miejsce dla obiegu książek? Nie widziałam w sumie...

      Usuń
  31. Ale jak na ulicy? wyrzucił ktoś?
    jotka

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, wyniosły dziewczyny z powodu przeprowadzki. Ale najlepsze jest to, że dzisiaj w tramwaju wsiadł na "moim" przystanku chłopak i co ja paczę - ma książkę, którą tam wczoraj widziałam, jestem święcie przekonana, że jeszcze dziś leżała i sobie zabrał, przeglądał ją od początku 😂

      Usuń
  32. Sobota:

    Czemu zdjęcia ludzi bez kolorów? Jakieś wielce artystyczne maja być w zamierzeniach? :P

    Spokojnego powrotu do domu :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bo moim zdaniem tylko czarno-białe się nadają 😁 Nie lubię kolorowych zdjęć!

      Dzięki. Już dziady przysłały info, że "there was a change in type of wagon". I to mnie bardzo niepokoi, przy kupowaniu biletu starannie wybrałam miejsce, a teraz może się okazać, że będę siedzieć koło kogoś albo naprzeciw kogoś 😥 I jak niby można lubić podróże???
      Ale ciiiiiii, Pollyanna mówi, że przecież wracamy do domu 😍

      Usuń
    2. Ale tu mnie zainteresowałaś. To jakie to miejsce, że obok nie ma się sąsiedztwa? To dla mnie byłby jakiś ideał. Bo z tym, żeby naprzeciwko nie mieć pasażera, to jednak łatwiej.

      Usuń
    3. Więc to jest tak, że w Rego Jet, gdy kupujesz bilet łączony na autobus + pociąg, to Cię usadza w wagonie numer 1, który się nazywa low cost. I żeby było śmieszniej, to w low cost masz po jednej stronie dwa rzędy foteli, a po drugiej jeden. I jeszcze dużo miejsca na nogi przed sobą. Ja się dziwiłam, dlaczego to jest low cost do momentu, gdy zobaczyłam, że w "normalnym" wagonie można spuścić rolety, a u nas ich nie ma 😉

      W każdym razie, ja sobie wybrałam miejsce w tym pojedynczym rzędzie. No, a w podstawionym dzisiaj wagonie go nie było. Pani z obsługi powiedziała, że zmienili wagon, żebyśmy mieli klimatyzację. Faktycznie, gdy jechałam do Pragi to jakieś dwie godziny już jej nie było, tej klimatyzacji, zepsowała się, wtedy właśnie zwróciłam uwagę na rolety, a raczej ich brak 😀

      Usuń
    4. Rozumiem. Dla mnie teraz wybawieniem są te wagony ze strefą ciszy. To jest jedna z nielicznych rzeczy dobrych, którą można powiedzieć o PKP.

      Usuń
    5. Ale to chyba tylko w pendolino?

      Usuń
    6. Tak. Ale wiesz...ja tylko do Krakowa jeżdżę;)

      Usuń
    7. Czyli luksusy dla bogatych 😂

      Usuń
  33. w podobnej sytuacji będę we wtorek, gdy obudzę się we własnym łóżku - jak to , dziś tylko pranie i obiad trzeba zrobić?
    jotka

    OdpowiedzUsuń
  34. Niedziela:
    Spokojnie, nie zawali się. I pamiętaj, ze lepiej się martwić nadmiarem, niż brakiem :D

    A na następny wyjazd bierz dwie takie walizki na kółkach, będzie łatwiej :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ty się śmiej, ale właśnie dziś w metrze przede mną chłopak jechał też na ruchomych schodach i on miał: wielką grubą walizę, plecak, torbę podróżną i papierową torbę wypchaną ręcznikiem i nie wiem, czym jeszcze. Prawie się poczułam lekko 🤣

      Usuń
    2. O właśnie, dwie walizy i plecak! Ale byś wtedy mogła książek przyciągnąć! :D

      Usuń
    3. Jaaaasne 😂 Wczoraj na FB pisał ktoś a' propos gromadzenia w domu książek właśnie, że wytrzymałość stropu jest 500 kg na 1 m2. No to teraz przyjmijmy, że średnia waga jednego egzemplarza to pół kilo i obliczmy, ile ich stoi na jednym regale, na przykład w trzech rzędach + dodajmy wagę samego regału... może być różnie 🤣

      Usuń
    4. Weź mnie nie strasz :D

      Usuń
  35. Dziękuję za przetłumaczenie wiersza.
    Piękną miałaś wycieczkę. Z przyjemnością czytałam o twoich wędrówkach i oglądałam zdjęcia. Nie dziw, że Czesi są Twoją miłością.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Teraz już tylko żal, że tak długo trzeba czekać do następnej... za to będzie dużo czasu na przygotowania, powiedziałaby Pollyanna 😁

      Usuń
  36. Z poślizgiem: BBM

    OdpowiedzUsuń