Obowiązkowa comiesięczna lekturka angielska, tym razem cofam się, bo to poziom Starter 250 słów 😂 A i tak były nowe dla mnie słówka, na przykład saddle czyli siodło albo czasownik bow czyli kłaniać się. Jutro i tak pewnie zapomnę...
Córka dziecięciem będąc miała tę książkę Mulan, ale ja osobiście nic a nic nie pamiętałam, co to za historia. A tu lekturka trafiła się w formie komiksu i całe szczęście, bo tam mi się nic nie chce, że ledwie za obrazkami nadążam. Do każdego rozdziału dołączono dwie strony ćwiczeń, ale poprzedni właściciel (książka kiedyś przytargana z knihobudki) je pracowicie powypełniał, więc byłam zwolniona i z tego obowiązku 😎
A że Mulan dziewczyną będąc zaciąga się do armii, żeby walczyć z wrogiem, i nikt przez lata w niej kobiety nie rozpoznaje - to mi się przypomniała Dziewczyna i chłopak Ożogowskiej.
Początek:
Koniec:
Wyd. Oxford University Press 2011, 44 strony
Z własnej półki
Przeczytałam 29 września 2026 roku
Chyba nastąpi kilkudniowa przerwa, bo sytuacja była taka, że któregoś wieczoru nie mogąc zasnąć i poprzewracawszy się na łóżku w te i we wte przez godzinę w końcu zapaliłam znowu światło i zastanawiałam się, co dalej, a córka mówi, żebym sobie wzięła klasyczny usypiacz do czytania 😁 Otóż moja córka czerpiąc większość swego wykształcenia z Kaczorów Donaldów wspomina często historię, gdy Kaczogród cierpiał na bezsenność i próbowano temu zaradzić lekturą W poszukiwaniu wyciętego lasu 🤣 Tak że tego no - jestem w połowie pierwszego tomu i jeszcze chwilę to potrwa, zanim dojadę do końca. Pierwszego tomu oczywiście. A plan tym razem jest ambitny, żeby wreszcie przeczytać wszystkie. Nie że ciurkiem, tego by nikt nie zdzierżył.
A przede mną ciężki miesiąc: mam dermatologa, potem mammografię, potem zakaźnego, przed którym trzeba zrobić badanie krwi. Bardzo mi się to wszystko nie podoba. Rozrywki emeryckie, kurdeflak. W tym wszystkim muszę jeszcze znaleźć czas na pana ze Spółdzielni, który mi powiesi mapę, bo ileż tak będzie stała na podłodze.
Ściana docelowa tymczasem puściutka, wyświetlają się na niej jedynie drżące cienie liści zza okna. Czeskie książki jeszcze nie skatalogowane, trzykrotki też mają zostać powieszone (za ziebro).
W Krakowie wymyślono akcję zdobywania pieczątek w parkach miejskich - pobierało się książeczkę z miejscem na stemple, a pieczątki były schowane w specjalnych budkach, zrobionych przez pensjonariuszy zakładu karnego. Piszę były, ale one nadal są, akcja jest ponoć bezterminowa. Widziałam, że cieszy się dużym powodzeniem, że chodzą babcie z wnukami, jeżdżą ludzie na rowerach od parku do parku. Bardzo fajna inicjatywa. Żeby mnie się tak chciało... Sami pomyślcie - 78 parków do odwiedzenia!








:))))) Dzieki za "kurdeflak". Az sie mi usmiechnelo od ucha do ucha. :))))
OdpowiedzUsuń😂😂😂
UsuńZostaw w spokoju tę ścianę! 😲 No po co coś tam wieszać, te cienie same w sobie niczym obraz 😃
OdpowiedzUsuńTaaa. Fajnie jest mieć kawałek pustej ściany, zwłaszcza na wypadek, gdybym chciała znów użyć projektora leżącego bezczynnie od kilku lat... Ale JESZCZE FAJNIEJ jest mieć na niej mapę Pragi 😎
UsuńTyle ściany zmarnować na mapę! Co za rozrzutność! :D
OdpowiedzUsuńA co jest na stemplu? I czy coś można zyskać na uzbieranie kompletu pieczątek?
Nie zawrócicie mnie z tej drogi 😂
UsuńSzczegółów nie znam. Na stemplu pewnie jest numer parku czy co. A za uzbieranie kompletu - satysfakcja Ci nie wystarczy? 😁
Może są jakieś drobne nagrody?
A może jednak? Gdybyśmy się wszyscy solidarnie zabrali za uświadamiani ci, że błądzisz z tym pomysłem wieszania mapy? Skoro ten pan z wiertarką tak szybko nie przyjdzie, to może by się nam udało? :P
UsuńJak błądzę, skoro powieszenie mapy odpowiada moim największym pragnieniom 🤣🤣🤣
UsuńMasz piękny światłocień na ścianie, aż szkoda mapą zakrywać.
OdpowiedzUsuńOch, zbierałabym pieczątki, zwłaszcza z wnukiem!
Tak myślałam właśnie o Tobie pisząc o tym zbieraniu pieczątek 😍
UsuńA światłocień, cóż, jest przez chwilę. I dostrzegam go jedynie, gdy akurat jestem w tym pokoju o odpowiedniej porze, co nie zdarza się codziennie. Choć oczywiście jesień i zima idą, będzie się więcej w domu siedzieć.
Mnie się podoba pomysł z mapą, bardzo, sama taki miałam, wydrukowac caly kraj i pozaznaczac sobie, gdzie bylam, a co przede mną. Powodzenia 😊
OdpowiedzUsuńPozaznaczać nie ma jak, skoro mapa pod pleksi. Ale mój brat ma mapę świata bez naddatków i tak właśnie ma pozaznaczane :)
UsuńBiedny ten Mati. ;)
OdpowiedzUsuńCiekawe, jak potoczyły się Ich losy? :))
Marek
Biedny Mati, bo zdradza 😂
UsuńSzkoda, że kod QR był urwany.
Miejsce na mapę - cudowne - pewnie zmienia się zależnie od pogody i pory dnia.
OdpowiedzUsuńMoże lepiej tak zostawić???
A mapę gdzie wtedy? Pytam się 🤣
UsuńMam jeszcze kawałek ściany nie obstawiony regałami, ale tam z kolei wiszą zdjęcia rodzinne.
Ta akcja ze stemplami super I wygląda na dobrze zorganizowaną, ja oblecialabym wszystkie. U nas podobne, ale artystyczne były przez dwa tygodnie. W tym roku odwołano artystyczny festiwal z braku funduszy.
OdpowiedzUsuńJa też bym chętnie pojeździła po tych parkach, ale ostatnio tak mam, że gdziekolwiek chcę się wybrać, natychmiast zaczyna mnie wiercić w brzuchu, z wiadomymi reperkusjami. To musi być coś z głowy - że boję się wyjść/wyjazdów? Ale jak pójdę do rodzinnej, to mi każe zrobić najpierw gastroskopię... To już wolę siedzieć w domu.
UsuńCo mi przypomina, że ciągle brakuje mi dwóch szczytów do Korony Gór Świętokrzyskich. Bez pieczątek, za to z kodami QR :)
OdpowiedzUsuńJest jakieś ograniczenie czasowe? 😁
UsuńChyba nie, ale ja tak dla siebie. Rowerową turystyczną robię chyba z 10 lat i mam małą srebrną, bo notorycznie zapominam książeczki, a poza tym poluję na ozdobne pieczątki, a to nie zawsze możliwe :)
UsuńJeden z moich pomysłów na emeryturę był taki, żeby chodzić na wycieczki po Krakowie na odznakę... ale kto by mi kazał wstawać rano 🤣
UsuńZbieraliśmy te pieczątki w Sandomierzu i okolicach wiele lat temu, nawet ja się dałam wkręcić. Były jakieś nagrody, ale już zapomniałam co, w końcu ważniejsze, by gonić króliczka, c'nie?
OdpowiedzUsuńMulana kojarzę tylko z imienia, Mati to świnia, ściana jak piękny obraz, "W poszukiwaniu..." jak onegdaj pisałam, jeszcze przede mną, czeka.
Oczywiście, że nie by złapać go 😂
UsuńJa już nie wiem który raz zaczynam, doszłam bodaj do połowy trzeciego tomu (nawet nie pamiętam dokładnie) i tym razem chciałabym skończyć. Potem mogę umierać 🤣🤣🤣
/yyy to lepiej może nie kończyć?/
Ja mam drugi i trzeci tom, pierwszy albo dorwe albo wezmę z biblioteki (bo ten Proust po rodzicach pewnie W PIWNICY😅) I zobaczę dalej hhihi
UsuńW piwnicy... ech 🤣🤣🤣
Usuńakcja budka zajebista :-)
OdpowiedzUsuńprzypomniałaś mi o moich umówieniach na różne takie profilaktyczne.
Mati i julka sztos ;-)))
Umówienia... że się tak nazbierało na październik wszystko, niech to diabli.
Usuń"Nie że ciurkiem, tego by nikt nie zdzierżył." A ja przeczytałam ciurkiem 44 tomy „Ataku Tytanów” (Shingeki no Kyojin). Wytrzymałam. Kto da więcej?
OdpowiedzUsuńZapytałam AI o jeszcze dłuższe serie... niby istnieją, ale faktycznie chyba NIKT tutaj nie da więcej 😂😂😂
UsuńJa przeczytałam "Sagę o ludziach lodu" jakoś na przełomie lat 80./90. Cóż to były za emocje! Mama mi toto wysyłała gdzieś za granicę na studenckie Saksy, już nie pamiętam czy do Norwegii, czy czy do Niemiec 😆 Do tej pory gdzieś mam wisiorek z mandragorą zamówiony u wydawcy. Wg Wiki 47 tomów
UsuńWysyłała Ci za granicę??? Ło matko, toś musiała być nieźle wkręcona 😂😂
UsuńNo okropecznie. Niestety próba czytania po latach to była tragedia😁
Usuń"Okropecznie" 😁😁😁
Usuń"(...)Mulan dziewczyną będąc zaciąga się do armii, żeby walczyć z wrogiem, i nikt przez lata w niej kobiety nie rozpoznaje(...)"
OdpowiedzUsuńMotyw często wykorzystywany w literaturze, np. książka "Potworny regiment" Terry'ego Pratchetta.
A w kinie - Yentl 😁
UsuńW Krakowie wymyślono akcję zdobywania pieczątek w parkach miejskich...
OdpowiedzUsuńW USA od lat funkcjonuje tzw. „Paszport”, do którego można zbierać bezpłatne pieczątki z Parków Narodowych (istnieje ich 63). Odwiedziłem już chyba 5–7 z nich, ale zamiast wbijać pieczątki do paszportu, zazwyczaj stempluję nimi kartki pocztowe, które następnie wysyłam znajomym.
Natomiast prowincja Ontario jakiś czas temu wprowadziła podobny paszport, w którym można krótko napisać o danym parku i wkleić naklejkę. Częściowo może był to mój pomysł, bo kiedy parki skontaktowały się ze mną ponad 10 lat temu, prosząc o wypełnienie kwestionariusza i napisanie swoich opinii oraz sugestii, jedną z moich propozycji było właśnie wprowadzenie takiego paszportu.
Chociaż odwiedziłem już ponad 50 parków w Ontario (istnieje ich ponad 100, a razem z bardziej "dzikimi", bodajże 340), sam jednak nie dałem się namówić (czy też „naciągnąć”) na jego kupno. Naklejki bardzo mi się natomiast podobają i kilka z nich nakleiłem na samochód. Udało mi się też nabyć około 10 superatrakcyjnych toreb („reklamówek”) właśnie z ogromną kolekcją tych naklejek. Jeśli ktoś chciałby zobaczyć, jak te naklejki wyglądają, można zajrzeć na oficjalną stronę ontaryjskich parków prowincjonalnych.
I jeszcze krótka, autentyczna historia, która przydarzyła się skandynawskiej rodzinie odwiedzającej park narodowy w USA. Widocznie po raz pierwszy spotkali się z czymś takim i kiedy zobaczyli w parku pieczątki oraz instrukcje, że można je wbijać do paszportu, długo się nie namyślając, wyjęli swoje skandynawskie paszporty i wbili w nie pieczątki!
Celnicy na granicy nie byli jednak zbyt zachwyceni ich zachowaniem i udzielili im pouczająco-ostrzegawczej lekcji!
„...zrobionych przez pensjonariuszy zakładu karnego...”
Jak to się zmienia słownictwo! Za moich czasów brzmiałoby to: „zrobionych przez przestępców” albo „więźniów w kryminale/mamrze/więzieniu”. Pewnie niedługo będzie się mówiło: „wytworzonych przez artystycznie utalentowanych gości placówki dla kuracjuszy ze specjalnymi potrzebami”.
Nalepki faktycznie ładne 😍
UsuńAle że te paszporty trzeba kupować, to już mniej ładne. Z jednej strony to przecież powinna być zachęta do odwiedzania parków... z drugiej no wiadomo, na wszystkim trzeba zarobić... a przynajmniej można.
Skandynawowie cóż, jak do paszportu to do paszportu 🤣🤣🤣
Zastanawiam się teraz, czy to określenie 'pensjonariusz zakładu karnego' jednak nie pochodzi z "naszych" czasów. AI twierdzi jednak, że z przełomu XX/XXI wieku.
By wprowadzic wiecej zamieszania podpowiem ze "bow" ma inne znaczenia tez - bow to luk, bow to kokarda, na okno o lukowatej gorze mowi sie "bow window", wszystko co przygiete lukowato mowi sie ze ma ksztalt bow no i jak wspomnialas uklon z przykucem.
OdpowiedzUsuńZbieranie pieczatek nie dla mnie, wolalabym zbierac np grzyby czy poziomki choc byloby je trudno znalezc w miescie.
Bow window czyli francuskie okno, no pewnie, znałam to przecież!
Usuń