Bożena Lesiak-Przybył, która przygotowała wydanie tego tomu, wykonała ogromną pracę, bo z reprodukowanych fragmentów rękopisu powiem Wam, że sądzę, iż nie dałabym rady odczytać 😁 Przy tym opatrzyła cały materiał ogromną ilością przypisów - osoby "siedzące" w cracovianach niektóre z tych przypisów zbędą wzruszeniem ramion, bo przecież wszyscy to wiedzą, ale spora część dotyczy osób lub spraw mało czy wcale nie znanych.
17-letnia Aleksandra Czechówna pisze o: zakupach i szyciu strojów, wizytach u krewnych i znajomych, spacerach po Plantach czy aż do rogatki, drobnych rodzinnych nieporozumieniach, praniu i prasowaniu mankietek, lekturach i wizytach w teatrze, kazaniach w kościele, wycieczce do Ojcowa, problemach służących... i bardzo dużo o śpiewaniu, bowiem ma głos i kochany tata opłaca jej prywatne lekcje śpiewu i muzyki. Podobnie zresztą jak inne lekcje dla niej i jej siostry - Aleksandra zakończyła edukację na pensji, ale do domu przychodzą nauczycielki kontynuując edukację panien. Są też rozważania, jaki to też los ją czeka w przyszłości, względem zamążpójścia oczywiście. Tematy poważne przeplatają się z drobnostkami, jak to w tym wieku.
Całkiem sympatyczna lektura (i och, jak to dobrze, że nie żyłam w tamtych czasach) i jestem ciekawa, czy są choćby minimalne szanse na kolejne tomy. Miałabym tylko uwagi co do oprawy tomu; właściwie nie wiem, czy jest taka, jaka jest intencjonalnie czy też coś tu nie pykło: już przy pożyczaniu - jako pierwszy czytelnik - zwróciłam uwagę pani w bibliotece, że środek jest jakby oderwany z przodu od okładki, pani pooglądała i zdecydowała, że tak miało być; no nie wiem, przy czytaniu i z tyłu się odkleiło...
Początek:
Z biblioteki
Przeczytałam 14 października 2026 roku
Fantastyczne pamiętniki! Ciekawy jestem, ile zostanie po naszych blogach...
OdpowiedzUsuń